Reinado di Fernando VII di Spaña
| Fecha di fundashon òf kreashon | 1814 |
|---|---|
| Faseta di | Spanish Empire |
| Himno | Marcha Real |
| Kontinente | Oropa |
| Pais | Spaña |
| Kabes di gobièrnu | Ferdinand VII of Spain |
| Presedí pa | Spain under Joseph Bonaparte |
| Siguí pa | Kingdom of Spain (1820-1823) |
| Fecha di disolushon òf likidashon | 1833 |

E reinado di Fernando VII (1808–1833) ta konsiderá un di e periodonan mas turbulento den historia kontemporáneo di Spaña. E periodo aki tabata dominá pa un konflikto profundo i duradero entre apsolutismo i liberalismo. Durante su gobernashon, ku a dura kasi un kuart di siglo, Spaña a pasa pa un krísis estatal serio, inkluyendo e invashon napoleóniko, e pèrdida di gran parti di su imperio kolonial den Amérika, i un instabilidat polítiko i ekonmiko persistente.
E asenshon na trono i koutiverio na Fransia
[editá | editá fuente]Fernando VII a subi na trono na mart 1808 despues di e Motin di Aranjuez, ku a obligá su tata, Carlos IV, pa abdiká. Sinembargo, su promé reinado tabata di korto durashon. Napoleon Bonaparte a invit’é pa Bayona, kaminda el a wordo forsá pa renunsiá su korona. Posteriormente, Napoleon a nombra su ruman José Bonaparte komo rei di Spaña.
Durante esaki, Fernando a keda será den Château de Valençay na Fransia. Miéntrastanto, e pueblo spañó a lanta kontra e okupashon franses den e Guera di Independensia, semper konsiderando Fernando komo nan úniko monarka legítimo, apesar di su ousensia.
E periodo apsolutista (1814–1820)
[editá | editá fuente]Despues di e derota di e trupanan franses i e firma di e Tratado di Valençay, Fernando VII a regresá na Spaña na 1814. Hopi sektor liberal tabata spera ku el lo respetá e Konstitushon di 1812, pero e rei, sostené pa grupo konservativo, a desidí pa abolí esaki i restourá e apsolutismo.
E desishon aki a resultá den un periodo di represhon fuerte kontra liberalnan i un intento di restablesé e sistema di e antiguo régimen. Na mes momento, e pais tabata sufri di un krísis ekonómiko profundo, agravá pa gastunan di guera i rebelionnan den Amérika.
E Trienio Liberal (1820-1823)
[editá | editá fuente]E falta di solushon pa e problemanan di e pais a kondusí na e rebelion liderá pa General Rafael del Riego na 1820. Como resultado, Fernando VII a wòrdu forsá pa restablesé e Konstitushon di Cádiz.
Esaki a marka e kuminsamentu di e Trienio Liberal, un periodo di reformanan polítiko. Sinembargo, e etapa aki tabata karakterisá pa tenshon konstante: e rei a obstakulisá hopi di e reformanan, i tabatin divisionnan interno entre liberalnan moderá i radikal. E instabilidat a fasilitá e intervenshon di potensianan oropeo pa restourá e apsolutismo.
E Dekada Ominoso i e krisis di suseshon (1823-1833)
[editá | editá fuente]Na 1823, ku e intervenshon di un ehérsito franses konosí komo e “Shen Mil Yunan di San Luis,” apsolutismo a wòrdu restaurá definitivamente. E último dies añanan di e reinado tabata marká pa represhon sistemátiko di liberalnan.
Sinembargo, na e último fase di su bida, Fernando VII a mustra un postura mas pragmátiko, distansiando su mes for di e sektornan mas ekstremo di apsolutismo.
E reinado a terminá ku un krísis di suseshon importante. Mediante e promulgashon di e Sanshon Pragmátiko, el a permití su yiu muhé, Isabella, pa hereda e trono, eliminando e Lei Sálico. Esaki a ekskluí su ruman, e infante Carlos María Isidro, i a provoká un konflikto dinástiko ku posteriormente a resultá den e Gueranan Carlista.
Referensia
|