Usuario:Caribiana/Sandbox/Guera Mundial II

Lago Oil & Transport Company Pending: Atake riba Aruba (1942) - SS Pedernales - Playa Pariba - Kampamentu di internamentu - Kampamentu di Internashon na Karibe Hulandes

---

 E artíkulo aki ta skirbí na ortografia di papiamentu. Lo ta apresiá si por mantené e artíkulo aki na estilo di papiamentu.

Zr.Ms. Groningen ta intersepta un barko di droga den Laman KAribe (2020).

Zr.Ms. Groningen (P843) ta e di kuater i último barku di e klase Holland, un seri di kuater barku di patruya (Ocean Patrol Vessels) pa Marina Real di Hulanda. E kiel a wòrdu poné na Galați, Rumania, na fin di 2010, i e barku a yega Vlissingen na 2012 pa keda kompletá.

nl.wiki: E barku a wòrdu batisá na Galați dia 21 di aprel 2011, pa Minister Schultz van Haegen. Den zomer di 2012, e barku a keda kla na e konstruktor Damen Schelde Naval na Vlissingen. Dia 23 di ougùstùs 2012, e Groningen a yega na su haf natal Den Helder pa promé bia; dia 23 di maart 2013, e Groningen a wordo ekipa cu e mast integra cu sensor, y dia 29 di november 2013, e Zr.Ms. Groningen a wòrdu enkargá.

Desde 20 di april 2019 e programa di Zr.Ms. Groningen den Karibe pa sirbi komo un barku di stashon pa dos aña.[1] Ademas di operashonnan di kontrol di droga i servisio humanitario, e OPV ta wòrdu desplegá pa tareanan di Wardakosta manera operashonnan di reskate i detekshon di piskamentu ilegal i krímennan ambiental.[2]

Notes Zr. Ms. Groninge a tuma e funcion di barco di stacion den Caribe for di Zr. Ms. Friesland. E barco di patruya a mara na Bahia Santa Ana na Willemstad ayera mainta, segun un comunicado di Wardacosta di Region Caribe di Reino Hulandes. Durante proximo lunanan, e barco lo ser desplega pa varios tarea di seguridad riba lama, manera vigilancia, aplicacion di ley, y combate di actividadnan ilegal, manera contrabanda di droga. Adicionalmente, e ta para cla pa duna sosten durante situacionnan di emergencia, por ehempel, durante temporada di horcan cu ta cuminsa e luna aki. Marina Real di Hulanda tin cuatro barco di patruya di clase ‘Holland’. E OPVnan aki - Barconan di Patruya cu ta bay Ocean - ta barconan cu por keda desplega flexiblemente pa vigilancia di awanan costal. E barco di stacion tin un helicopter di combate marino NH90 abordo pa sostene e barco cu operacionnan aereo. Pa ultimo cuater luna, Zr.Ms. Friesland a cumpli cu e rol di barco di stacion den Caribe. Ademas di vigila e situacion di seguridad rond di e islanan, e barco recientemente a bishita New Orleans, unda el a participa den festividadnan marcando e di 250 aniversario di Merca. Cu presencia di un barco di stacion den region, Defensata contribui na paz y seguridad den Caribe.

---

 E artíkulo aki ta skirbí na ortografia di papiamentu. Lo ta apresiá si por mantené e artíkulo aki na estilo di papiamentu.

Playa Pariba tabata un kampamentu di internamentu na Boneiru, ku tabata aktivo durante Guera Mundial II entre 1940 te 1947. E tabata e kampamentu di internamentu mas grandi den Karibe Hulandes i e prinsipal lugá di detenshon pa interná siudadanonan ku a wòrdu konsiderá peligroso pa siguridat di Reino Hulandes durante tempu di guera.

Ubikashon i fundashon

E kampamentu tabata situá na Playa Pariba, un bario ost di Kralendijk, serka di laman. El a habri na mei 1940. Mesora despues di e invasion di Hulanda pa tropanan aleman nazi, kolonianan hulandes, manera Kòrsou i Dependensianan, a tuma medidanan pa kontrolá hende ku por ta un menasa pa siguridat.

Un tereno gubernamental abandoná a wòrdu transformá na un kampamentu ku sera di klip i waya di sumpiña, ku guardianan militar i personal lokal. Originalmente e sitio tabata un tereno di gobièrnu bandoná, e lugá a wòrdu kombertí den un fasilidat di internamentu será i vigilá pa outoridatnan kolonial hulandes.

Struktura di e kampamentu

E kampamentu tabatin:

• baraknan di palu pa e internadonan
• separashon pa diferente grupo (politiko, siudadano, refugiado)
• un kushina i kuminda
• Ofisina i kuartel di gardanan
• Letrinanan i instalashon mediko básico

Den boka di pueblo, e kampamentu tabata yamá tambe “Kamp Grandi”.

Internado

Interná den kampo a keda klasifiká den tres grupo prinsipal:

• Nashonal Aleman i Austriako:
• Hende ku tabata biba riba e isla hopi aña, komo negoshiante òf trahadó.
• Un parte tabatin pasaport Hulandés, pero tabata di orígen Aleman.
• Refugia Hudiu:
• Hudiu ku a yega riba boto komo e MS Crijssen i Cabo de Hornos.

Nan no tabata enemy aliens, pero tabata detení temporalmente pa motibu di status migratorio inklaro.

Nan tabata separá for di otro grupo interná.

Siudadanonan hulandes ku a wòrdu konsiderá peligroso polítiko:

• Hulandes lokal ku simpatía pa e NSB (partido Nazi Hulandés) òf aktivista anti-kolonial.

E mas konosí tabata Medardo de Marchena, profesor i patriota.

E kantidat di interná tabata fluktua entre 50 i 150 hende, dependiente di arresto i liberashon.

Atministrashon i Kondishonnan

E kampamentu tabata maneha pa gobièrnu kolonial hulandes, bou mandato di e Gobernador di Antia Hulandes. Polis militar, mariniers, i milisia lokal tabata kuida e kampamentu.

E kondishonnan tabatin nivel básiko, pero no brutal.

Kuminda tabata monoton pero sufisiente.

Interná por a haña kòrso, buki, yega karta, i hiba un bida riba rutina.

Refugia hudiu tabata trata ku ménos strikté.

Reklamo kontra internashon ilegal tabata bai Gobiernu Hulandés na ekshilio. Un grupo a wordu liberá promé ku fin di guera.

Nifikashon

E kampamentu na Playa Pariba ta mustra kon kolonianan hulandes tabata manehá "seguridat" den un situashon global. E internashon di siudanan Hulandés sin prosedimentu legal ta mustra klaro e tenshon entre libertat sivil i poder gubernamental den guera.

Tambien, e kampo ta laga pensa ku e Antia Hulandés no tabata aparte for di Segunda Gerra Mundial, sino parte aktivo di su realidad.

Será i Herensia

E kampo a sera den 1947, ku esnan interná ku no por a bai kas aún despues di guera. E tereno a bira uso sivíl, i no tabatin memorial of señal visibel pa e historia.

Awendia, poko hende na Bonaire ta konosé e historia, pero investigadó, historiadó, i skibadó ta kuminsá trese su importansia riba mesa. Ta un historia ku ta inspirá refleksion riba rekonosementu, justisia, i memoria kolonyal.

Referensia

Lista di fuente

• C. van Heekeren: Batavia seint: Berlijn. Duitsers geïnterneerd in Nederlands-Indië. Den Haag 1967.
• Kampen in Nederland. Verzetsmuseum: https://www.verzetsmuseum.org/nl/kennisbank/de-kampen
• Evelyn de Roodt, Oorlogsgasten Vluchtelingen en krijgsgevangenen in Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog, Zaltbommel, Europese Bibliotheek 2000, ISBN 90-288-1426-4
• J.E. Sint Jago, Wuiven vanaf de waranda. De interneringskampen op Bonaire en Curaçao tijdens WO II, Gopher (april 2007)
• L. de Jong, Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog
• Gert Oostindie, Postkoloniale Beeldenstormen. (2018)
• Maritza Coomans-Eustatia, Encyclopedie van de Nederlandse Antillen

Kategoria:Di Dos Guera Mundial Resúmen E kampamentu di internashon na Playa Pariba tabata e prinsipal luga di detenshon riba Bonaire durante Segunda Gerra Mundial, aktivo for di 1940 te 1947. E tabata un di e lugánan mas importante den Karibe Hulandes pa interná siudadanonan ku a wòrdu konsiderá peligroso pa siguridat di Reino Hulandes durante tempu di guera.

Ubikashon i fundashon

E kampamentu tabata situa na Playa Pariba, un bario ost di Kralendijk, serka di laman. El a habri na mei 1940. Mesora despues di e invasion di Hulanda pa tropanan aleman nazi, kolonianan hulandes, manera Kòrsou i Dependensianan, a tuma medidanan pa kontrolá hende ku por ta un menasa pa siguridat.

Un tereno gubernamental abandoná a wòrdu transformá na un kampamentu ku sera di klip i way'i sumpiña, ku guardianan militar i personal lokal.

Struktura di e kampamentu

E kampamentu tabatin:

• baraknan di palu pa e internadonan
• separashon pa diferente grupo (politiko, siudadano, refugiado)
• un kushina i kuminda
• Ofisina i kuartel di gardanan
• Letrinanan i instalashon mediko básico

Den boka di pueblo, e kampamentu tabata yamá tambe “Kamp Grandi”.

Internado

Interná den kampo a keda klasifiká den tres grupo prinsipal:

• Nashonal Aleman i Austriako:
• Hende ku tabata biba riba e isla hopi aña, komo negoshiante òf trahadó.
• Un parte tabatin pasaport Hulandés, pero tabata di orígen Aleman.
• Refugia Hudiu:
• Hudiu ku a yega riba boto komo e MS Crijssen i Cabo de Hornos.

Nan no tabata enemy aliens, pero tabata detení temporalmente pa motibu di status migratorio inklaro.

Nan tabata separá for di otro grupo interná.

Siudadanonan hulandes ku a wòrdu konsiderá peligroso polítiko:

• Hulandes lokal ku simpatía pa e NSB (partido Nazi Hulandés) òf aktivista anti-kolonial.

E mas konosí tabata Medardo de Marchena, profesor i patriota.

E kantidat di interná tabata fluktua entre 50 i 150 hende, dependiente di arresto i liberashon.

Atministrashon i Kondishonnan

E kampamentu tabata maneha pa gobièrnu kolonial hulandes, bou mandato di e Gobernador di Antia Hulandes. Polis militar, mariniers, i milisia lokal tabata kuida e kampamentu.

E kondishonnan tabatin nivel básiko, pero no brutal.

Kuminda tabata monoton pero sufisiente.

Interná por a haña kòrso, buki, yega karta, i hiba un bida riba rutina.

Refugia hudiu tabata trata ku ménos strikté.

Reklamo kontra internashon ilegal tabata bai Gobiernu Hulandés na ekshilio. Un grupo a wordu liberá promé ku fin di guera.

Nifikashon

E kampamentu na Playa Pariba ta mustra kon kolonianan hulandes tabata manehá "seguridat" den un situashon global. E internashon di siudanan Hulandés sin prosedimentu legal ta mustra klaro e tenshon entre libertat sivil i poder gubernamental den guera.

Tambien, e kampo ta laga pensa ku e Antia Hulandés no tabata aparte for di Segunda Gerra Mundial, sino parte aktivo di su realidad.

Será i Herensia

E kampo a sera den 1947, ku esnan interná ku no por a bai kas aún despues di guera. E tereno a bira uso sivíl, i no tabatin memorial of señal visibel pa e historia.

Awendia, poko hende na Bonaire ta konosé e historia, pero investigadó, historiadó, i skibadó ta kuminsá trese su importansia riba mesa. Ta un historia ku ta inspirá refleksion riba rekonosementu, justisia, i memoria kolonyal.

Referensia i Fuentenan

P. Meurs & G. Oostindie (1983) – De Gouverneurs van de Nederlandse Antillen: Een Geschiedenis in Portretten

Gert Oostindie (1999) – Paradise Overseas: The Dutch Caribbean: Colonialism and its Transatlantic Legacies Maritza Coomans-Eustatia et al. (2002) – Koloniale Konfrontaties. De koloniale geschiedenis van de Nederlandse Antillen en Aruba

• Edsel Gonzales (2007) – Bonaire in de Tweede Wereldoorlog: Kamp Grandi, de vergeten geschiedenis [Unpublished thesis]
• Nationaal Archief (Den Haag) – Archieven van het Ministerie van Koloniën, 1930-1950
• Archivo Boneiru – Documentonan riba kampo di internashon den Playa Pariba
• K. van der Wal (2004) – De joden van de Cariben tijdens de oorlogsjaren [artikel gepubliceerd den tijdschrift "Historica"]

---

Playa Pariba Internment Camp (Bonaire, WWII) Overview The Playa Pariba internment camp was the principal internment facility on Bonaire during World War II, operating from 1940 to 1947. It was one of the Dutch Caribbean's main internment sites, designed to house civilian detainees considered potential threats to the security of the Kingdom of the Netherlands, particularly during the Nazi threat in Europe.

Location and Establishment The camp was located in the Playa Pariba district of Kralendijk, on the eastern edge of the town, near the sea. It was established hastily in May 1940, immediately after the German invasion of the Netherlands, to serve as a secure holding site for people labeled as security risks, particularly German nationals, but also Dutch subjects with alleged pro-German or anti-colonial leanings.

Originally an abandoned government building site, the location was converted into a fenced and guarded internment facility by Dutch colonial authorities.

Camp Structure and Layout The camp was modest in size, surrounded by barbed wire fencing and patrolled by Dutch marines and local militia. It contained:

Wooden barracks for detainees

Separate sections for political and civilian internees

A mess hall and kitchen

Guard quarters and administrative buildings

Latrines and basic medical facilities

The camp was sometimes informally referred to as “Kamp Grandi” or just "the camp" by locals.

Who Was Interned Interned individuals fell into three broad categories:

German and Austrian nationals:

Mostly long-time residents of the Dutch Caribbean, including professionals and merchants.

Some were naturalized Dutch citizens but still detained due to German ethnicity.

Jews fleeing Europe:

Jewish refugees, including those arriving aboard ships like the MS Crijssen and Cabo de Hornos, were temporarily interned here in a separate section.

Though not considered enemy aliens, they were kept under guard due to unclear immigration status and wartime suspicion.

Dutch citizens considered politically dangerous:

Local Dutch Antilleans and European Dutch identified as NSB (Nationaal-Socialistische Beweging) sympathizers or anti-colonial activists.

The most well-known among them was Medardo de Marchena, a Papiamentu-speaking intellectual, teacher, and nationalist.

The camp population fluctuated between 50 and 150 internees at different times, depending on arrests, transfers, and releases.

Administration and Conditions The camp was administered by the Dutch colonial government, under orders from the Governor of the Netherlands Antilles, with security provided by military personnel. Civilian oversight was limited, and conditions varied over time.

Living conditions were basic but generally humane by wartime standards.

Food was adequate but monotonous.

Internees were allowed to receive mail, some books, and occasionally could grow small gardens or work.

Jewish refugees were kept separately and under less strict control, though still under internment.

Several internees protested their detention, and complaints reached the Dutch government-in-exile. Some cases were reviewed, and individuals were released before the end of the war.

Significance The Playa Pariba internment camp exemplifies the wartime security policies of the Dutch colonial government, which mirrored those in the European Netherlands and the East Indies. Its existence challenges the common perception that the Caribbean colonies were unaffected by the global conflict.

The internment of Dutch citizens without trial, including those whose political beliefs conflicted with the colonial status quo, highlights tensions between civil liberties and wartime emergency powers.

Closure and Aftermath The camp remained in use until 1947, well after the end of WWII, as repatriation and legal decisions took time. After closure, the site was returned to civilian use, and no major memorial was established at the location.

Today, few physical traces of the camp remain. However, local historians and writers are increasingly exploring its legacy, particularly its impact on Bonairean memory, Dutch Antillean identity, and postcolonial justice.

---

tur siudadano aleman maskulino na Antillas Hulandes, Sürnam i Antia a keda enkarselá den kampamentunan di internamentu. E ehérsito, marina i polis (militar) tabatin e tarea di arestá, transportá i vigilá e sivilnan aki. E idea tras di e operashon aki tabata ku algun di e alemannan lo por a proveé ​​inteligensia na e enemigu i asina forma un ‘di sinku kolumna’.

🇳🇱 Kampo di internashon den kolonia Hulandés (1940–1946) E praktika di internashon den e kolonianan Hulandés (manera Boneiru, Kòrsou, Aruba i Surinam) tabata sigui e struktura di internashon general, pero ku algun diferensia importante:

nl.wiki:Un kampo di internashon ta un fasilidat di retenshon temporal kaminda gruponan di hende por wòrdu será sin kobra òf intenshon di kobra.

E término ta wòrdu usá prinsipalmente pa enkarselashon di sivilnan hostil òf disidente den tempu di guera òf di sospechosonan terorista. Aunke e término ta wòrdu usá tambe komo un sinónimo pa prizòn, e ta referí generalmente na detenshon preventivo en bes di enkarselashon despues di un kondena hudisial pa un krímen. E uso i interpretashon di e término ta sometí na debate i sensitividatnan polítiko.

Ehèmpelnan: Den Union Soviétiko, oponentenan polítiko tabata wòrdu interná den asina yamá gulag. Na Antillas Hulandes, e poblacion Europeo tabata encarcela den campamentonan Hapones durante Segundo Guera Mundial.

E términonan kampo di internashon i kampo di konsentrashon a wòrdu usá inicialmente pa fasilidatnan di detenshon similar. Desde Segundo Guera Mundial, e término kampo di konsentrashon tabatin vários nifikashon, manera kampo di eksterminashon, kampo di labor, kampo di internashon, kampo di reservashon, kampo di kolekshon i tránsito, kada un ku un antecedente diferente i tin bia ta overlap den funshon.

Kamponan di prizonero hopi bia ta wòrdu konsiderá komo kamponan di internashon. E derechonan di prizoneronan di guera ta ankrá den tratadonan internashonal manera e Promé Protokòl Adishonal na e Konvenshonnan di Ginebra.

Tin bia ta komprondé internashon tambe pa nifiká enkarselashon di sòldánan ku a kaba den un guera den teritorio neutral. Durante e Promé Guera Mundial, por ehèmpel, sòldánan ingles i belga tabata interná na Hulanda. Durante e Guera Franco-Prusiano (1870-1871), sòldánan franses tabata interná na Suisa.

Karibe Hulandes

Despues di e invashon aleman na Hulanda dia 10 di mei 1940, tur siudadano aleman maskulino na Antillas Hulandes, Sürnam i Antia a keda enkarselá den kampamentunan di internamentu. E ehérsito, marina i polis (militar) tabatin e tarea di arestá, transportá i vigilá e sivilnan aki. E idea tras di e operashon aki tabata ku algun di e alemannan lo por a proveé ​​inteligensia na e enemigu i asina forma un ‘di sinku kolumna’.

🇳🇱 Kampo di internashon den kolonia Hulandés (1940–1946) E praktika di internashon den e kolonianan Hulandés (manera Boneiru, Kòrsou, Aruba i Surinam) tabata sigui e struktura di internashon general, pero ku algun diferensia importante:

Aspekto ||Internashon global ||Internashon kolonia Hulandés Motibo || Guerra i siguridat ||Tambe politik i kolonial supreshon Tribunal ||Normalmente sin juicio formal ||Sin juicio, por desishon di gobernador Grupo interná ||Enemigo estranhero ||Tambe refuxiá, NSB simpatikadó, kritikús Anti-fasista, pero interná ||No komun ||Komun (e.g., Judío anti-Nazi a ser interná)

🏝️ Ejèmplonan riba Antia i Surinam: Playa Pariba (Boneiru): refuxiá Judío i hulandés disidente.

Barber (Kòrsou): NSB simpatikadó sospechá.

Jodensavanne (Surinam): kamp grandi ku tratamentu duru.

💬 Kritika moderno Hopi eksperto ta kuestioná si internashon di persona pa idea polítiko sin evidencia konkreto no ta kontra prinsipio di derecho humano.

Den konteksto kolonia, internashon tabata un manera pa eliminá voz di oposishon i mantené kontrol.

📚 Referensia i siñansa adicional: L. de Jong, Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog

Gert Oostindie, Postkoloniale Beeldenstormen

Maritza Coomans-Eustatia, Encyclopedie van de Nederlandse Antillen

Kategoria:Guera Seccionnan sugerí: 🌍 Definishon general (según derechi internashonal) Kampamentu di internashon ta reglá bou di Konvenshon di Ginebra (específikamente e di 1929 i 1949). E regla ta protehé internadonan kontra abusonan, i eksigi tratamentu humano. Internashon ta generalmente limitá na e periodo di guera òf emergensia.

Motibonan pa internashon por inkluí:

• Nasyonalidat di un país enemigo
• Suspecha di traishon òf simpatia pa enemigo
• Kousa politiko òf kritika riba gobernashon

---

 E artíkulo aki ta skirbí na ortografia di papiamentu. Lo ta apresiá si por mantené e artíkulo aki na estilo di papiamentu.

Monumento pa víktimanan di Guera
'Monument voor de Antilliaanse Gevallenen'
Imagen desea: Caribiana/Sandbox/Guera Mundial II
Lokalisashon
Pais	Malchi:SAB
Lokalisá na	The Bottom
Historia
Aktual	monumento konmemorativo
Inougurá	1957

Monumento pa viktimanan di guera na Saba ta un

E monumento pa esnan ku a kai na Saba, Hulanda Karibense, a keda desvelá na 1957 riba kaminda di Fort Bay den e kapital, The Bottom. E ta konmemorá e víktimanan di e Segundo Guera Mundial.[1]

E monumento ta konmemorá 129 víktima antiano, entre nan onse víktima di Saba. Nan ta wòrdu konmemorá aki anualmente riba 4 di mei durante Dia Nashonal di Rekuerdo. Mayoria di e víktimanan antiano tabata nabegantenan ku tabata traha riba tankeronan di zeta, en konekshon ku e refinerianan di zeta riba Aruba i Kòrsou.[2]

Sabannan lista riba e monumento:[2]

Dia 16 di febrüari 1942 tabata un dia pretu ora ku tres tankero britániko a wòrdu sink pa torpedonan di supmarinonan aleman. Ocho trahadó di Sabaan a pèrdè nan bida:

Oranjestad tabatin once antiano abordo. E víktimanan nasé na Saba tabata Anthony Dudley Granger (bombero), Eric Norbert Linzey (mayordomo), Darcey Kenneth Lynch (marinero), i Clifford Achilles Wilson (stoker).

Pedernales a wòrdu hundi net pafó di e waf di Aruba di San Nicolas, cu entre otro James Stewart Cornet (marino) i kuater otro nabegante antiano abordo.

Tia Juana tabata nabegando den Golfo di Venezuela ora ku el’a wordu gedal e mesun dia ey. Tres miembro di e tripulacion di Sabaan a perde nan bida: John William Dunlock (quartermaster), John Wilson (stoker), y Walter Allen Winfield (tambe un stoker).

Dia 18 di september 1944, e tankero petrolero Punta Gorda a dal contra e tankero Belga mucho mas grandi Ampetco II banda di Cabo San Román na Venezuela. Tres Saban a pèrdè nan bida den e kandela feros ku a sigui: James Andrew Maxwell (marino), Antonio Duran Woods (kuartermaestro), i Henry Swinton Woods (tambe un kuartmaestro). Henry Swinton Woods tabata un sobrebibiente di e atake riba Padernales na 1942, pero no a sobrebibí e kolishon.

Tin mas Sabano ku a peresé den e Segundo Guera Mundial ku no ta lista riba e plaka memorial di e Monumento di Kaida, pero despues a wòrdu rekonosé komo víktimanan di guera:

• Dia 25 di februari 1942, Reginald Gordon (di dos cushinador) a muri ora cu e tankero Britanico La Carriere a wordo hundi pa un torpedo Aleman cerca di Puerto Rico.
• Na yüni 1943, Carl Aloysius Simmons (mayordomo) a sobrebibí inicialmente e atake di torpedo aleman riba e tankero noruego Ferncastle, serka di Australia Oksidental. Hunto cu otro miembronan di tripulacion, nan a yega costa den un boto di salbabida. Algun siman despues, el a muri pa motibu di falta di awa i kuminda.
• Na desèmber 1941, Theophilus Wilson (marinero) tabata riba e tankero di zeta britániko Hermes. El a muri na Haifa den e Teritorio di Mandato di Palestina. E ta e unico victima di Saba cu a wordo dera; e otronan a disparsé den laman.
• Na mart 1943, Thelma Esther Polak (studiante di enfermeria) a muri den e kampo di konsentrashon di Sobibór. Ela nace na Saba y tabata yiu muher di un dokter Hudiu Surinameo. Un plaka adishonal a wòrdu poné na e monumento p’e.

 E artíkulo aki ta skirbí na ortografia di papiamentu. Lo ta apresiá si por mantené e artíkulo aki na estilo di papiamentu.

Monumento pa víktimanan di Guera
'Monument voor de Antilliaanse Gevallenen'
Imagen desea: Caribiana/Sandbox/Guera Mundial II
Lokalisashon
Pais	Sint Maarten
Lokalisá na	Philipsburg
Adrès	dilanti Korte di Hustisia
Serkania	Captain Hodge Wharf
Historia
Aktual	monumento konmemorativo
Inougurá	1957

Monumento pa víktimanan di guera na Sint Maarten ta un monumento konmemorativo situá dilanti di e sede di Korte na Philipsburg, Sint Maarten. E monumento ta dediká na 129 víktima di Karibe Hulandes ku a fayesé durante e periodo 1940–1945 komo resultado di aktonan di guera.

E ta un di seis monumento riba e tema aki ku ta instalá riba kada un di e seis isla di Antias Hulandes. Tur monumento tin un plakat di bròns idéntiko, ku e inskripshon Ter herdenking van onze gevallenen in de Tweede Wereldoorlog 1940-1945, siguí pa un lista di nòmber di antianonan ku a pèrdè nan bida durante Guera Mundial II.

Monumento pa víktimanan di guera na Sint Eustatius ta un monumento konmemorativo situá na Fort Oranje na Sint Eustatius.[1]. E ta un di seis monumento riba e tema aki cu a wordo devela na 1957 riba cada un di e seis Antiyas Hulandes. E plachinan riba e monumentonan aki ta idéntiko[2] i ta lista e mesun nòmbernan di e antiano ku a peresé komo resultado di e Segundo Guera Mundial.[3]

Viktimanan

Tin 166 víktima antiano konosí (te ku 2022),[4] inkluyendo tres di Sint Eustatius. Mayoria di e víktimanan antiano a muri ora nan tabata traha riba laman.[5] Tur aña, un konmemorashon seremonial ta tuma lugá na Fort Oranje durante e Dia Nashonal di Rekuerdo riba 4 di mei. Debí na eroshon, e konmemorashon na 2018 a wòrdu tené na Simon Doncker House i Santana di Salem.[6] Entre 2019 i 2026, a hasi kontrol di eroshon i renobashon di e fòrti.[7][8]

---

Historia

Na 1954, riba inisiativa di John Menge a lanta na Kòrsou e "Stichting ter herdenking van in de Tweede Wereldoorlog gevallenen van de Nederlandse Antillen", ku e meta pa konmemorá e víktimanan antiano di Guera Mundial II ku un monumento riba kada isla.

E monumento na Sint Maarten ta un di e seis monumento antiano ku a wòrdu develá na 1957; kada un tin un plakat konteniendo e mesun lista di nòmber di e víktimanan.

Víktimanan

Na februari 1956, un lista preliminar di 97 victima a wòrdu publiká. Na momento di develo di e monumento na 1957, e cantidad a subi pa 129 nòmber, manera ta inskribí riba e plakat.

Te ku 2022, ta konosí un total di aproksimadamente 166 víktima di Antias Hulandes, inkluyendo tres di Sint Maarten. Mayoria di e víktimanan antiano a muri ora nan tabata traha riba laman.

Sentenáres di marinir hulandes tabata presente riba Sint Maarten. Trupanan britániko tambe tabata stashoná aki for di kuminsamentu di guera. Ora Fransia a kapitulá na yüli 1940, e británikonan tambe a tuma kontrol di e parti franses di e isla.

Konmemorashon

Anualmente, riba 4 di mei (Dia konmemorativo), ta konmemora e víktimanan di Guera Mundial II den henter Reino Hulandes. E konmemorashon ta enserá hisamentu di bandera halfstengel, seremonia ofisial i dos minut di silensio.

Na Sint Maarten e konmemorashon seremonial ta tuma lugá na pia di e monumento dilanti e edifisio di Korte, den serkania di Captain Hodge Wharf, unda gezaghebber di Sint Maarten i varios otro dignatario ta pone krans pa honra e víktimanan. E dos minüt di silensio ta alrededor di 6:00 pm pa 6:02 pm.

Mira tambe

• Nationale Dodenherdenking
• Monumento di Guera (Kòrsou)
• Monumento pa víktimanan di guera na Aruba
• Monumento pa víktimanan di guera na Boneiru
• Di Dos Guera Mundial
• Bataya den Laman Karibe

Fuente, nota i/òf referensia

Kategoria:Sint Maarten Kategoria:Di Dos Guera Mundial

---

Kampamentu di internashon na Boneiru

E kampamentunan di internamentu ta duna e kampamentunan den Karibe Hulandes, ku a lanta durante Guera Mundial II. Personanan ku tabata wòrdu konsiderá komo un “peliger pa pas i seguridat den e teritorio” a wòrdu detené a base di e Ordenansa PB 1940, no. 38, pa wòrdu interná pa e durashon di e periodo di guera òf parti di esaki. For di mei 1940 te ku febrüari 1947 a interná diferente grupo di e islanan Kòrsou i Aruba. E internamentunan a tuma lugá riba òrden di Prokuradó General, sin intervenshon di hues. For di brote di guera na 1939, a hasi preparashonnan pa den kaso ku Hulanda wòrdu okupa inesperadamente. Boneiru a wòrdu skohé komo lokalidat di e kampamentunan di internamentu. E lista di personanan ku mester a wòrdu detení a wòrdu kompilá hopi adelantá.

Lista

#	Nomber	Isla	Ubika na:	Periodo di operashon	Remarke
1	Playa Pariba	Boneiru	panort di Kralendijk	oktober 1940 - februari 1947	kampamento mas grandi
2	Kampamentu Guatemala		plantashi Guatemala	mart di 1941 - mei di 1945
3	3 edifisio eskolar			mei te ku oktober 1940
4	Plantersrust	Kòrsou	edifisio di karantena	mart 1941 - mei di 1945
5	Barak di Shell		Suffisant	november 1941 - 1943
6	Sel di polis		Wilhelminaplein	mei te oktober 1940
7	Sel di polis		Rio Canario	desember 1941 - yanüari 1942

Detenidonan

En general por distingui 2 grupo interná durante guera. Promé, un grupo heterogéneo ku a keda identifiká na promé instante komo un “menasa pa pas i seguridat”. Na di dos lugá, tabatin e grupo di refugiado hudiu.

E promé grupo, ku a wòrdu arestá den e dianan despues di 10 di mei 1940, tabata consisti di:

• tur persona aleman i austriako ku tabata biba na Kòrsou i Aruba dia 11 di mei 1940. Esaki tabata concerni 202 individuo, entre kual tabatin tambe hudiu aleman.
• tur marinero aleman ku tabata abordo di un barku aleman den e hafnan di Willemstad of Oranjestad dia 11 di mei 1940. Esaki a envolvi 220 individuo. Despues nan a wòrdu transportá pa un kampamentu ingles na Jamaica;
• mas o ménos binti persona hulandes etiketá komo miembro di NSB. Nan a wòrdu será promé den un sel speshal di polis na Wilhelminaplein na Korsou promé ku nan a bay Playa Pariba;
• seis italiano. Nan a keda interná pa un tempu kòrtiku despues ku gobièrnu hulandes a deklará di ta den un estado di guera ku Italia. For di 22 di desèmber 1941 te ku 14 di yanüari 1942 e grupo aki tabata interná den e sèlnan polisial di Rio Canario. Despues nan a wòrdu laga den libertat, ku restrikshonnan.

E di dos grupo, e grupo di refugiadonan hudiu ku a emigrá pa Willemstad ku boto, a yega riba dos diferente barku.

• E barku hulandes m.s. “Crijnssen” a trese 17 refugiado hudiu na yüli 1940;
• E barku spañó s.s. Na novèmber 1941, “Cabo de Hornos” por a haña 86 refugiado hudiu. Na ámbos okashon, e refugiadonan solamente por a pone pia riba tera despues di oposishon konsiderabel di Willemstad i relashonnan diplomátiko intensivo. E grupo cu a biaha cu e m.s. “Crijnssen” a wordo traslada pa campamento Playa Pariba for di 6 di juli 1940 y pa campamento Guatemala na maart 1941. Den e ultimo campamento aki a aplica un regimen menos estricto. Na ougùstùs 1941 nan a haña libertat limitá, un aña despues nan tabata liber pa remigra.

A lanta camponan di internamento separa na Curaçao pa e grupo grandi di e “Cabo de Hornos”. E lokalidat di Suffisant anteriormente tabata sirbi komo bibienda temporal pa trahadónan di Shell ku a kaba di yega. Awor el a wòrdu lanta pa alohá e refugiadonan maskulino di “Cabo de Hornos”. E edifisio di karentena anterior di Plantersrust na Mundo Nobo a wòrdu skohé pa e hende muhé i muchanan. E grupo di originalmente 86 refugiado “Cabo de Hornos” a wordo reduci basta lihe. Un kantidat di pais a deklará nan mes dispuesto pa duna asilo na e refugiadonan hudiu aki, inkluyendo Merka, Cuba i Colombia. Pa desèmber 1941 nan kantidat a baha te na 76; Dos aña despues a sobra solamente 11 na Plantersrust. E último grupo aki a keda einan te na fin di guera. Promé ku fin di 1945, 6 otro a bai.

---

In alle drie de koloniën werden ook geïnterneerd

• voor het naziregime gevluchte Duitsers,
• Duitse Joden,
• genaturaliseerde Nederlanders met een Duitse achtergrond en
• mensen met Duitse familieleden, maar zonder banden met dat land.

En total a detene 400 persona den Karibe hulandes i 87 na Surnam den e prome dianan. Op Curaçao, waar de Duitse gemeenschap omvangrijker was dan in Suriname, interneerde de militaire politie meer dan tweehonderd mannelijke Duitse burgers boven de veertien en 220 Duitse zeevaarders. De burgers en schepelingen werden verplaatst naar Bonaire en daar in een oude school ondergebracht. Bonaire was een relatief veilige locatie omdat dit eiland van weinig strategisch belang was. De opvarenden vormden echter een te grote belasting voor de bewaking en werden al snel verplaatst naar het Britse Jamaica, waar zij door de Britten werden geïnterneerd.

Naast grootschalige internering werden ook alle bezittingen van de Duitsers ingenomen.[46] Volgens de regeling rondom het rechtsverkeer in oorlogstijd waren de plaatselijke Commissies Rechtsverkeer van de drie koloniën bevoegd ‘alle persoonlijke eigendommen of bezittingen’ in te nemen en zelfs te verkopen op grond van ‘nopende omstandigheden’.[47] De hoge kosten voor de internering en de angst voor Duitse invloed, in dit geval via hun vermogen, moeten echter zeker hebben meegespeeld in deze overweging. Vooral in de eerste maanden, toen er nog geen beleid was ten aanzien van de interneringen, was de situatie in de kampen beroerd. Er werd geïmproviseerd door bestaande forten, kazernes en andere gebouwen tijdelijk in te richten als interneringskamp. Zo zaten bijvoorbeeld op Bonaire de geïnterneerden eerst opgesloten in een schoolgebouw, waar een tekort was aan drinkwater.

In Europa was er van Duitse zijde veel verontwaardiging over de internering. Er volgden dan ook represailles op de internering in Nederlands-Indië. Op 19 en 20 juli 1940 werden 231 Nederlanders ‘gegijzeld’. De mannen gingen naar een krijgsgevangenbarak naast het concentratiekamp Buchenwald en vijftien vrouwen werden korte tijd geïnterneerd in Ravensbrück. In oktober van dat jaar gijzelden de Duitsers opnieuw 116 Nederlandse mannen en plaatste hen bij de overige mannen in Buchenwald.Als represaille gingen de Duitsers over tot gijzeling van Nederlanders in Europa.

Het kamp op Bonaire lag aan zee en was opgebouwd uit een grote loods voor de mannen en kleine houten huisjes voor de kinderen en vrouwen. In dit kamp woonden de mannen, die een gezin hadden, gescheiden van hun familie. Er was een binnenplaats, een leeszaal en een kleine ziekenzaal aanwezig.[71]

De bewakers hadden een eigen verblijf buiten de kampen. Zij kregen orders van de legerleiding, in alle drie de koloniën, om vluchtpogingen te verhinderen door met scherp te schieten.[72] Op Bonaire was de bewaking de taak van het Korps Militaire Politietroepen.[74] In oktober 1942 werden zij afgelost door de Nederlandse Troepen Bonaire.[75] De bewaking werd aangescherpt met een extra omheining en zoeklichten na een ontsnapping in september 1941.[76]

---

Denkt u even in dat het voormalige quarantainegebouw in Mundo Nobo een interneringskamp is geweest, op Suffisant een Shell barak als interneringskamp werd gebruikt en dan uiteindelijk de politiecellen aan het Wilhelminaplein en Rio Canario voor dezelfde doeleinden werden gebruikt, namelijk het opsluiten van mensen die “een gevaar voor de staatsveiligheid waren”. Op Bonaire waren er verschillende kampen, o.a. Kamp Guatemala, drie schoolgebouwen, en kamp Playa Pariba (Het Flamingo Beach Club Hotel) van oktober 1940 tot februari 1947 (twee jaar nā de oorlog dus). Henri Benjamin Marquez, een gewone burger werd als eerste doodgeschoten op Aruba door een marinier.

---

Durante Segunda Gerra Mundial (1940–1945), gobierno kolonial Hulandés a interná hòmber i muhé riba e islanan Karibe Hulandés bou suspeshon di peliger pa seguridat. E persona aki tabata di diferente nashonalidat: Aleman, Italiano, Austríako, Hulandés, i otro. Algun tabata refuxiá, otro tabata simpatisante di NSB, òf tabata opositor polítiko ku kritiká e sistema kolonial.

E internashon no tabata basa riba kargo kriminèl, sino riba desishon administratif, sin prosedimentu legal formal. E kampunan di internashon tabata lokalisa prinsipalmente riba Boneiru, pero tambe tabatin luga riba Kòrsou i Aruba.

E lista aki ta duna un reseña di e lugá di internashon konosí den e periodo aki.

Estructura sugerí pa e lista: Nomber di lugá || Isla || Tipo di internashon Grupo interná || Periodo aktivo

• Santa Dominiko (kamp grandi) Boneiru Internashon civil i polítiko Aleman, Italiano, Hulandés opositor 1940–1946
• Kas di Detenshon Barber Kòrsou Preventivo / suspeshon NSB Hulandés kolonial 1940–1942
• Komplex Lago Aruba Sospeshon NSB / personal estranhero Trabajador Europeo 1940–1941
• Sentro militar Suffisant Kòrsou Internashon militar Marinero alemán (POW) 1941–1945

Nota: Tur dato no ta kompleto i por wordu aktualisá si investigashon sigi.

Fuente, nota i/òf referensia

Er hebben echter meerdere locaties als oorlogsinterneringskamp dienst gedaan. De locaties waren: • 3 Schoolgebouwen op Bonaire van mei tot en met oktober 1940; • Het genoemde kamp Playa Pariba op Bonaire sinds oktober 1940 tot en met februari 1947; • Kamp Guatemala, op de gelijknamige plantage te Bonaire sinds maart 1941 tot mei 1945; • Het voormalige quarantainegebouw Plantersrust, op Mundo Nobo te Curaçao van november 1941 tot mei 1945; • Een Shell barak te Suffisant, Curaçao, van november 1941 tot 1943; • De politiecellen aan het Wilhelminaplein en Rio Canario op Curaçao, respectievelijk van mei tot oktober 1940 en van december 1941 tot januari 1942.

Fuente, nota i/òf referensia

Interneringskampen in de WOII op de Nederlandse Antillen https://www.nationaalarchief.cw/geschiedenis/de-interneringskampen-in-woii |Nationaal Archief Curacao| april 2019 Van mei 1940 tot februari 1947 zijn diverse groepen uit Curaçao en Aruba geïnterneerd geweest. Personen die als een ”gevaar voor de rust en veiligheid in het Gebiedsdeel “ waren aangemerkt werden op grond van de wet PB 1940, no. 38, in hechtenis genomen om gedurende de oorlogsperiode of een deel daarvan, geïnterneerd te worden. De interneringen vonden plaats op last van de Procureur Generaal, mr. Thijs van der Laan, zonder tussenkomst van een rechter. Vanaf het uitbreken van de oorlog in 1939 werden daartoe voorbereidingen getroffen ingeval Nederland onverhoopt bezet zou worden. Voor de plaats van het interneringskamp werd Bonaire uitgezocht. De lijst met te arresteren personen werd ruim van te voren opgesteld.

Het belangrijkste en grootste kamp, “Playa Pariba”, even ten Noorden van Kralendijk, werd in oktober 1940 opgeleverd.

Er hebben echter meerdere locaties als oorlogsinterneringskamp dienst gedaan. De locaties waren: • 3 Schoolgebouwen op Bonaire van mei tot en met oktober 1940; • Het genoemde kamp Playa Pariba op Bonaire sinds oktober 1940 tot en met februari 1947; • Kamp Guatemala, op de gelijknamige plantage te Bonaire sinds maart 1941 tot mei 1945; • Het voormalige quarantainegebouw Plantersrust, op Mundo Nobo te Curaçao van november 1941 tot mei 1945; • Een Shell barak te Suffisant, Curaçao, van november 1941 tot 1943; • De politiecellen aan het Wilhelminaplein en Rio Canario op Curaçao, respectievelijk van mei tot oktober 1940 en van december 1941 tot januari 1942. Er zijn 2 groepen geïnterneerd tijdens de oorlog. Allereerst de heterogene groep die aanvankelijk als “gevaar voor rust en veiligheid” werd aangemerkt. Ten tweede was er de groep Joodse vluchtelingen. De eerste groep die in de dagen na 10 mei 1940 werd opgepakt was samengesteld uit: • Alle Duitsers en Oostenrijkers die op op 11 mei 1940 op Curaçao en Aruba woonden. Dit betroffen 202 individuen, onder hen bevonden zich ook Duitse Joden; • Alle Duitse schepelingen die zich op 11 mei 1940 in de havens van Willemstad of Oranjestad aan boord van een Duits schip bevonden. Dit betrof 220 individuen. Ze zijn later naar een Engels kamp op Jamaica vervoerd; • Een twintigtal als NSB’ers bestempelde Nederlanders. Zij werden allereerst in een speciale politiecel aan het Wilhelminaplein te Curaçao opgesloten voordat ze naar Playa Pariba gingen; • Een zestal Italianen. Zij werden voor korte tijd geïnterneerd nadat de Nederlandse Regering had verklaard zich in staat van oorlog met Italië te beschouwen. Van 22 december 1941 tot 14 januari 1942 werd deze groep in de politiecellen van Rio Canario geïnterneerd. Daarna werden ze, met beperkingen, vrijgelaten. De tweede groep, de groep Joodse vluchtelingen die per boot naar Willemstad waren uitgeweken, zijn in twee verschillende schepen aangekomen. • Het Nederlandse schip m.s. “Crijnssen” bracht in juli 1940 17 Joodse vluchtelingen; • Het Spaanse schip s.s. “Cabo de Hornos” kon in november 1941 86 Joodse vluchtelingen aan wal zetten. Beide keren konden de vluchtelingen pas na de nodige tegenwerking vanuit Willemstad en na intensief diplomatiek verkeer voet aan wal zetten. De groep die met de m.s. “Crijnssen” aankwam werd vanaf 6 juli 1940 naar kamp Playa Pariba en in maart 1941 naar kamp Guatemala overgebracht. In het laatste kamp gold een minder strikt regime. In augustus 1941 werden ze in beperkte vrijheid gesteld, een jaar later waren ze vrij om te remigreren. Voor de grote groep van de “Cabo de Hornos” werden op Curaçao aparte interneringskampen ingesteld. De locatie te Suffisant had voorheen als tijdelijke huisvesting gediend voor pas aangekomen Shell-gastarbeiders. Het werd nu ingericht als huisvesting van de mannelijke “Cabo de Hornos” vluchtelingen. Voor de vrouwen en kinderen werd het voormalige quarantainegebouw Plantersrust te Mundo Nobo uitgekozen. De groep van oorspronkelijk 86 “Cabo de Hornos” vluchtelingen is vrij snel verminderd. Een aantal landen had zich bereid verklaard deze Joodse vluchtelingen asiel te verlenen, waaronder de Verenigde Staten, Cuba en Colombia. In december 1941 was hun aantal gedaald tot 76; twee jaar later zaten er nog maar 11 in Plantersrust. Deze laatste groep bleef daar tot het eind van de oorlog. Voor het eind van 1945 zijn er nog eens 6 vertrokken. Publicatie: "Wuiven vanaf de Waranda" door Junnes St. Jago, Utrecht, 2007 https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010400899:mpeg21:a0077 |Amigoe, Interneringskamp|datum=11 juli 1941 In mei 1940 werd op Bonaire een interneringskamp ingericht om hierin onder te brengen: 1. personen met een vijandelijke nationaliteit 2. landgenoten met ondefinieerbare gevoelens Op Bonaire zorgde de kampen voor bedrijvigheid op het eiland; drukte en klandizie aan de handel. https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010400904:mpeg21:a0064 Amigoe| Titel=Aflossing bewakingsdetachement van het Interneringskamp|datum=17 juli 1941 De aflossing van het personeel van het bewakingsdetachement te Bonaire geschiedt per vliegtuig, omdat het dan mogelijk is de militairen, die naar Bonaire gaan en zij, die naar Curacao terugkeren, op dezelfde dag binnen het tijdsbestek van enkele uren te vervoeren. Indien de aflossing per scheepsgelegenheid zou plaats vinden, zou het afgeloste personeel ten minste anderhalve 1 1/2 dag later op Curacao terugkeren dan thans het geval is, terwijl het personeel dat tèr aflossing naar Bonaire wordt gezonden, ten minste 1/2 dag eerder moet vertrekken. Aan de politiedienst te Curacao zou dan de sterkte van de aflossing gedurende ten minste 2 dagen onttrokken worden, hetgeen de sterkte van het Corps Militaire Politietroepen niet toelaat

---

During World War II, Curaçao served as a temporary refuge for Jewish individuals fleeing Nazi-occupied Europe. Two notable ships, the Dutch naval vessel Hr. Ms. Crijnssen and the Spanish steamer SS Cabo de Hornos, brought Jewish refugees to the island.​ JDC Archives curacaohistory.com +1 curacaohistory.com +1

Hr. Ms. Crijnssen: In July 1940, this Dutch ship transported 17 Jewish refugees to Curaçao. Upon arrival, they were interned at the Playa Pariba camp. In March 1941, they were moved to Camp Guatemala, which had a less stringent regime. By August 1941, they were granted limited freedom, and a year later, they were permitted to re-emigrate. ​ curacaohistory.com +1 curacaohistory.com +1

SS Cabo de Hornos: This Spanish steamer arrived in November 1941 with 86 Jewish refugees. Initially denied entry by several countries, they were finally allowed to disembark in Curaçao after intense diplomatic negotiations. Separate internment facilities were established: men were housed at Suffisant, previously used for Shell workers, and women and children at Plantersrust in Mundo Nobo. Over time, many found asylum in countries like the United States, Cuba, and Colombia. By the end of 1943, only 11 remained at Plantersrust, with the last six departing before the end of 1946. ​ curacaohistory.com +4 JDC Archives +4 curacaohistory.com +4 Academia +2 curacaohistory.com +2 curacaohistory.com +2

These two ships are the most documented cases of Jewish refugees arriving in Curaçao during the war. While other instances may have occurred, comprehensive records primarily highlight the experiences of those aboard the Crijnssen and Cabo de Hornos.​

Hr. Ms. Crijnssen (July 1940) Origin & Route: In July 1940, the Dutch minesweeper Hr. Ms. Crijnssen transported 17 Jewish refugees to Curaçao. The specific departure port and route details are not extensively documented in the available sources.​

Refugees' Background: The nationalities of these refugees are not specified in the provided sources.​

Internment in Curaçao: Upon arrival, the refugees were interned at the Playa Pariba camp. In March 1941, they were transferred to Camp Guatemala, which had a less stringent regime. By August 1941, they were granted limited freedom, and a year later, they were permitted to re-emigrate. ​

🚢 SS Cabo de Hornos (November 1941) Origin & Route: The SS Cabo de Hornos, a Spanish steamer, departed from Marseille, France, in 1941, carrying 86 Jewish refugees. The ship's journey included attempts to dock in various South American ports, including Brazil and Argentina, where entry was denied. After months at sea and intense diplomatic negotiations, the Dutch Government in Exile permitted the refugees to land in Curaçao on November 19, 1941. ​ JDC Archives

Refugees' Background: The passengers were primarily Jewish refugees from Poland and Czechoslovakia. ​ California Digital Library

Internment in Curaçao: Upon arrival, separate internment facilities were established: men were housed at Suffisant, previously used for Shell workers, and women and children at Plantersrust in Mundo Nobo. Over time, many found asylum in countries like the United States, Cuba, and Colombia. By the end of 1943, only 11 remained at Plantersrust, with the last six departing before the end of 1946. ​

🤝 Organizers and Diplomatic Efforts Jan Zwartendijk: As the Dutch honorary consul in Kaunas, Lithuania, Zwartendijk issued visas for Curaçao to Jewish refugees, facilitating their escape from Nazi-occupied territories. ​ WW2 Gravestone

Chiune Sugihara: The Japanese consul in Lithuania, Sugihara, provided transit visas to Jewish refugees holding Curaçao visas, enabling their journey through Japan. ​ WW2 Gravestone

American Jewish Joint Distribution Committee (JDC): The JDC played a crucial role in negotiating the landing of the SS Cabo de Hornos passengers in Curaçao and assumed responsibility for their maintenance and resettlement. ​

---

Medardo de Marchena

Medardo de Marchena (nashé na Kòrsou, 1899 – fayesé 1968) tabata un intelectual, aktivista polítiko, i eskribí Hulandés-Karibeño ku a bira famosamente interná durante Segunda Gerra Mundial. El a wordu detení sin kargo formal bou di suspeshon di siguridat, debí na su idea anti-kolonialista i kritiká publiko kontra e gobernashon Hulandés na e islanan.

Biografía kòrtiku

Medardo de Marchena a nashé na Kòrsou rond 1899, i a krea su karièring komo enseñante, poeta i eskribí. Den e añanan 1930 i 1940, e a desaroyá idea fuerte kontra e sistema kolonial Hulandés, i a pidi pa mas libertat, edukashon, i justisia pa e hende lokal.

Su opinion polítiko i su publikashonnan a trese atenshon di e otoridat kolonial, ku tabata mira su postura komo un amenasa pa stabilidat.

Internashon den Segunda Gerra Mundial

Na 1940, despues di e okupashon Nazi di Hulanda, gobernashon di Antia Hulandés a impone regla strikto di internashon preventivo. A base di un lista di persona ku ta pone “peliger pa siguridat,” Medardo de Marchena a ser interná sin proses legal.

E a wordu detení den e kampo di internashon na Playa Pariba, Boneiru, kaminda e tabata tèn ku refuxiá Judío i otro sitadano Hulandés bou di suspeshon.

Importansia i legado

• Medardo de Marchena ta konsiderá un di e promé figura público den Antia ku a sufri represhon polítiko den kontektu kolonial.
• Su internashon ta mustra kon idea polítiko kontra-kolonial por a wordu trata igual ku traishon òf peliger.
• El a sali for di internashon despues di e guerra, pero nunka a haya rekonosimentu formal òf kompensashon.

Memoria kolektivo

Poko hende den Antia ta konosé e historia di Medardo de Marchena komo un viktima di internashon polítiko durante Segunda Gerra Mundial. E kaso di Marchena ta pone énfasis riba e nesesidat pa rekonosé e rôl di represhon kolonial den epoka di guerra.

Referensia

• Gert Oostindie, Postkoloniale Beeldenstormen
• Archivo Nacional (Den Haag): Dossièr di internashon
• Maritza Coomans-Eustatia, Encyclopedie van de Nederlandse Antillen
• L. de Jong, Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog

Enlace eksterno

• Internashon riba Boneiru (1940–1946)
• Lista di lugá di internashon den Karibe Hulandés
• Kampo di internashon
• NSB den Antia Hulandés

---

Kampamentu di internashon den Karibe Hulandes

Structura/serie di articulo tocante e tema:

Lista di lugá di internashon den Karibe Hulandés (1940–1946)

Your master list article — a directory of all known internment locations in Bonaire, Curaçao, Aruba, and Suriname. Include:

• Name of site (e.g., Parke Kolegio Santa Dominiko, Bonaire)
• Island
• Type (civilian internment, POW, refugee, political)
• Who was interned there (e.g., German nationals, Dutch political dissidents)

===Internashon na Boneiru durante Guera Mundial II Focus on Bonaire's main internment camp (Playa Pariba). Include:

• Camp history and structure
• Known internees (like Medardo de Marchena)
• Camp life (daily routines, surveillance, divisions)
• Changes after 1942 when Italian and German civilians were moved

Medardo de Marchena

A biographical article.

• Frame him as both a WWII internee and a local anti-colonial figure.

Include sources that link his internment to political repression.

Hulandesnan ku simpatia NSB den Karibe

Discuss Dutch citizens in the Antilles suspected of pro-NSB views. Explore:

• Why they were interned
• How surveillance and suspicion worked
• What happened to them postwar

You can mention lack of public names here as a prompt for more research.

1. Refugio di Hudiu i Aleman anti-Nazi riba Antia Hulandes

A separate entry for German and Austrian Jewish refugees.

• How they were sometimes mistakenly interned as enemy aliens.
• Their treatment and release, possibly with reference to Fred Fischer and others.

1. Legislashon di internashon durante guerra

A legal/political article on the laws used to detain people (e.g., emergency decrees by Governor Kielstra).

• The difference between criminal charges and administrative internment.
• How this set a precedent for political control in the colony.

1. Memoria kolektivo di Segunda Gerra Mundial riba Antia

A reflective piece on what the islands remember — and forget — about WWII. Include:

• Wartime censorship, oil production, naval presence
• Silence around internment
• How this history is (not) taught or commemorated

---

Internashon riba Boneiru durante Segunda Gerra Mundial

Introductivo (Papiamentu): Durante Segunda Gerra Mundial, Boneiru a sirbi komo un di e sentro prinsipal di internashon den Karibe Hulandés. E lugá di internashon prinsipal tabata na Playa Pariba, serka di Kralendijk, kaminda hòmber di diferente nashonalidat tabata detení bou di suspeshon di peliger pa seguridat. E grupo interná tabata inkluí:

Refuxiá Judío for di Alemania i Austria

Sitadano Aleman, Italiano, i Austríako (mesku di kontra Nazi)

Hulandés ku supuestamente tabata simpatia pa NSB

Aktivista polítiko, manera Medardo de Marchena

E internashon tabata realisá sin prosedimentu legal formal, bou di òrden di e gobernador kolonial Hulandés, i e kamp tabata bai tuma forma di un lugá di detenshon kontrolá pa militar.

Seccionnan sugerí: 📍 Ubikashon: Playa Pariba Na banda nort di Kralendijk.

Area tabata siñá komo un kampo sierto grandi, kontrolá pa soldá Hulandés.

Kas i barraka tabata uzá pa separá grupo interná.

👥 Grupo interná Un promé grupo di mas o ménos 90 persona, inkluyendo Judío refuxiá, a yega na 1940.

Entre 1942 i 1943, Aleman i Italiano ku a biba na Aruba i Kòrsou a ser interná.

Hulandés ku tabata den suspeshon di NSB òf oposishon polítiko a ser agregá.

Medardo de Marchena, un intelektual i kritikú di e gobernashon kolonial, a ser interná sin jui.

📅 Periodo aktivo 1940 – 1946 (inklusí periodo posguerra pa traspaso i liberashon gradual di internernan)

🧾 Kondishon den kamp Regla strikto, pero no kondishon di tortura.

Sierto libertat limitado: loke por kousa tenshon entre grupo ku tabata kontra fascismo i esnan simpatiká.

Komunikashon ku famia tabata limitado.

📚 Fuenten i investigashon Referensia na trabou di L. de Jong, Gert Oostindie, i Maritza Coomans-Eustatia.

Archivo lokal i kolonial ta kontené dokumento di internernan.

Enlace pa artikulo relashoná: Lista di lugá di internashon den Karibe Hulandés

Medardo de Marchena

Refuxiá Judío i internernan anti-Nazi

NSB den Antia Hulandés

Legeshon di internashon kolonial (1940–1945)

---

Un kampamentu di internamentu ta un fasilidat di detenshon temporal, kaminda gruponan di hende ta wòrdu interná pa motibu di siguridat durante guera òf un konflikto internashonal. Diferente di un prizòn komun, internamentu ta un forma di detenshon preventivo i ta normalmente sin kargo kriminal ni kondena di tribunal. E persona interná por ta refugiado, enemigo stranhero, òf inkluso siudadano di e mesun país ku ta deten'é bou di sospecho di peliger. Motibunan pa internamentu por inkluí: nashonalidat di un pais enemigo, sospecha di traishon òf simpatia pa e enemigo, motibu polítiko òf krítika riba gobernashon.

Ehèmpelnan di internamentu: Den Union Sovietiko, oponentenan polítiko tabata wòrdu interná den asina yamá gulag. Na India Hulandes (awendia Indonesia), e poblashon oropeo tabata interná den kampamentunan hapones durante Guera Mundial II.

Den derechi internashonal kampamentunan di internamentu ta reglá bou di Konvenshon di Ginebra di 1929 i 1949. E regla ta protehé e detenidonan kontra abuso, i ta eksigi trato humano. Internamentu ta generalmente limitá na e periodo di guera òf emergensia.

Kampamentu di prezu di guera tambe ta wòrdu konsiderá komo kampamentunan di internamentu. E derechonan di prezu di guera ta ankrá den tratadonan internashonal manera e Promé Protokòl Adishonal na e Konvenshonnan di Ginebra. Tin biaha ta komprondé bou di internamentu tambe e enkarselashon di sòldánan den guera ku ta haya nan mes den teritorio neutral. Durante e Guera Mundial I, por ehèmpel, sòldánan ingles i belga tabata interná na Hulanda. Durante e Guera Franko-Prusiano (1870-1871), sòldánan franses tabata interná na Suisa.

E términonan kampamentu di internamentu i kampamentu di konsentrashon a wòrdu usá inisialmente pa fasilidatnan di detenshon similar. Sinembargo desde Guera Mundial II, e término kampamentu di konsentrashon a haya varios otro nifikashon, manera kampamentu di eksterminashon, kampamentu di labor òf kampamentu transitorio, dependiendo di su konteksto i funshon.

Karibe Hulandes

Despues di e invashon aleman na madre patria Hulanda dia 10 di mei 1940, e praktika di internamentu tambe a mira lus den e kolonianan hulandes riba e islanan Boneiru, Kòrsou, Aruba i inkluso na Sürnam). Mientras tabata sigui e struktura general di internamentu, tabatin algun diferensia. Detenshon tabata riba orden di e gobernador i tabata motivá pa un meskla di guera i siguridat, pero tambe polítika i supresion kolonial. Ademas di enemigo stranhero a interná refugiado, hudiu anti-nazista, simpatisadó di e partido hulandes NSB, krítiko i aktivistanan.

Fuente, nota i/òf referensia

• C. van Heekeren: Batavia seint: Berlijn. Duitsers geïnterneerd in Nederlands-Indië. Den Haag 1967.
• Kampen in Nederland. Verzetsmuseum: https://www.verzetsmuseum.org/nl/kennisbank/de-kampen
• Evelyn de Roodt, Oorlogsgasten Vluchtelingen en krijgsgevangenen in Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog, Zaltbommel, Europese Bibliotheek 2000, ISBN 90-288-1426-4
• L. de Jong, Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog
• Gert Oostindie, Postkoloniale Beeldenstormen. (2018)
• Maritza Coomans-Eustatia, Encyclopedie van de Nederlandse Antillen

Kategoria:Guera

---

van worddoc: in de WOII op de Nederlandse Antillen https://www.nationaalarchief.cw/geschiedenis/de-interneringskampen-in-woii |Nationaal Archief Curacao| april 2019 Van mei 1940 tot februari 1947 zijn diverse groepen uit Curaçao en Aruba geïnterneerd geweest. Personen die als een ”gevaar voor de rust en veiligheid in het Gebiedsdeel “ waren aangemerkt werden op grond van de wet PB 1940, no. 38, in hechtenis genomen om gedurende de oorlogsperiode of een deel daarvan, geïnterneerd te worden. De interneringen vonden plaats op last van de Procureur Generaal, zonder tussenkomst van een rechter. Vanaf het uitbreken van de oorlog in 1939 werden daartoe voorbereidingen getroffen ingeval Nederland onverhoopt bezet zou worden. Voor de plaats van het interneringskamp werd Bonaire uitgezocht. De lijst met te arresteren personen werd ruim van te voren opgesteld.

Het belangrijkste en grootste kamp, “Playa Pariba”, even ten Noorden van Kralendijk, werd in oktober 1940 opgeleverd.

Er hebben echter meerdere locaties als oorlogsinterneringskamp dienst gedaan. De locaties waren: • 3 Schoolgebouwen op Bonaire van mei tot en met oktober 1940; • Het genoemde kamp Playa Pariba op Bonaire sinds oktober 1940 tot en met februari 1947; • Kamp Guatemala, op de gelijknamige plantage te Bonaire sinds maart 1941 tot mei 1945; • Het voormalige quarantainegebouw Plantersrust, op Mundo Nobo te Curaçao van november 1941 tot mei 1945; • Een Shell barak te Suffisant, Curaçao, van november 1941 tot 1943; • De politiecellen aan het Wilhelminaplein en Rio Canario op Curaçao, respectievelijk van mei tot oktober 1940 en van december 1941 tot januari 1942. Er zijn 2 groepen geïnterneerd tijdens de oorlog. Allereerst de heterogene groep die aanvankelijk als “gevaar voor rust en veiligheid” werd aangemerkt. Ten tweede was er de groep Joodse vluchtelingen. De eerste groep die in de dagen na 10 mei 1940 werd opgepakt was samengesteld uit: • Alle Duitsers en Oostenrijkers die op op 11 mei 1940 op Curaçao en Aruba woonden. Dit betroffen 202 individuen, onder hen bevonden zich ook Duitse Joden; • Alle Duitse schepelingen die zich op 11 mei 1940 in de havens van Willemstad of Oranjestad aan boord van een Duits schip bevonden. Dit betrof 220 individuen. Ze zijn later naar een Engels kamp op Jamaica vervoerd; • Een twintigtal als NSB’ers bestempelde Nederlanders. Zij werden allereerst in een speciale politiecel aan het Wilhelminaplein te Curaçao opgesloten voordat ze naar Playa Pariba gingen; • Een zestal Italianen. Zij werden voor korte tijd geïnterneerd nadat de Nederlandse Regering had verklaard zich in staat van oorlog met Italië te beschouwen. Van 22 december 1941 tot 14 januari 1942 werd deze groep in de politiecellen van Rio Canario geïnterneerd. Daarna werden ze, met beperkingen, vrijgelaten. De tweede groep, de groep Joodse vluchtelingen die per boot naar Willemstad waren uitgeweken, zijn in twee verschillende schepen aangekomen. • Het Nederlandse schip m.s. “Crijnssen” bracht in juli 1940 17 Joodse vluchtelingen; • Het Spaanse schip s.s. “Cabo de Hornos” kon in november 1941 86 Joodse vluchtelingen aan wal zetten. Beide keren konden de vluchtelingen pas na de nodige tegenwerking vanuit Willemstad en na intensief diplomatiek verkeer voet aan wal zetten. De groep die met de m.s. “Crijnssen” aankwam werd vanaf 6 juli 1940 naar kamp Playa Pariba en in maart 1941 naar kamp Guatemala overgebracht. In het laatste kamp gold een minder strikt regime. In augustus 1941 werden ze in beperkte vrijheid gesteld, een jaar later waren ze vrij om te remigreren. Voor de grote groep van de “Cabo de Hornos” werden op Curaçao aparte interneringskampen ingesteld. De locatie te Suffisant had voorheen als tijdelijke huisvesting gediend voor pas aangekomen Shell-gastarbeiders. Het werd nu ingericht als huisvesting van de mannelijke “Cabo de Hornos” vluchtelingen. Voor de vrouwen en kinderen werd het voormalige quarantainegebouw Plantersrust te Mundo Nobo uitgekozen. De groep van oorspronkelijk 86 “Cabo de Hornos” vluchtelingen is vrij snel verminderd. Een aantal landen had zich bereid verklaard deze Joodse vluchtelingen asiel te verlenen, waaronder de Verenigde Staten, Cuba en Colombia. In december 1941 was hun aantal gedaald tot 76; twee jaar later zaten er nog maar 11 in Plantersrust. Deze laatste groep bleef daar tot het eind van de oorlog. Voor het eind van 1945 zijn er nog eens 6 vertrokken. Publicatie: "Wuiven vanaf de Waranda" door Junnes St. Jago, Utrecht, 2007 https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010400899:mpeg21:a0077 |Amigoe, Interneringskamp|datum=11 juli 1941 In mei 1940 werd op Bonaire een interneringskamp ingericht om hierin onder te brengen: 1. personen met een vijandelijke nationaliteit 2. landgenoten met ondefinieerbare gevoelens Op Bonaire zorgde de kampen voor bedrijvigheid op het eiland; drukte en klandizie aan de handel. https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010400904:mpeg21:a0064 Amigoe| Titel=Aflossing bewakingsdetachement van het Interneringskamp|datum=17 juli 1941 De aflossing van het personeel van het bewakingsdetachement te Bonaire geschiedt per vliegtuig, omdat het dan mogelijk is de militairen, die naar Bonaire gaan en zij, die naar Curacao terugkeren, op dezelfde dag binnen het tijdsbestek van enkele uren te vervoeren. Indien de aflossing per scheepsgelegenheid zou plaats vinden, zou het afgeloste personeel ten minste anderhalve 1 1/2 dag later op Curacao terugkeren dan thans het geval is, terwijl het personeel dat tèr aflossing naar Bonaire wordt gezonden, ten minste 1/2 dag eerder moet vertrekken. Aan de politiedienst te Curacao zou dan de sterkte van de aflossing gedurende ten minste 2 dagen onttrokken worden, hetgeen de sterkte van het Corps Militaire Politietroepen niet toelaat

Herdenkingsmonumenten 4 mei • Aruba: Adriaan Lacle Blvd. • Curacao: Monument op De Ruyterkade te Waaigat • Bonaire:Monument voor het Wilhelminaplein • Sint Maarten:Monument te C. Wathey Square • Saba: Monument te The Bottom • St. Eustatius: Fort Oranje, monument voor de gevallenen