Usuario:Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou/Boneiru

Wals antiano - Hermanito Narvaez - Macario Prudencia - Doy Salsbach - Vernon Chatlein - Tipico Santa Rosa

---

Pending: Tumba (aanvulling) - Vernon Chatlein - Tipico Santa Rosa - Moron Combo - Hermanito Narvaez - Marcario Prudencio - Doy Salsbach - Wals antiano

---

en.wiki:Happy Peanuts ta un banda bon konosí di e isla di Kòrsou. Nan estilonan ta inkluí tumba lokal i ritmo kombiná, i tambe merengue dominikano. Un di e forsanan impulsivo di tumba moderno i ritmo kombiná, Happy Peanuts ta meskla congas i timbales di impulso ku sintetizador i guitara eléktriko. Tambe úniko na Happy Peanuts ta nan estilo di merengue. Komo ku no tin tokadó di güira, e patronchi ta wòrdu toká riba e hi-hat dor di e tokadó di drumset.

Nan cancion mas conoci ta sigui ta “Kareda di Buriku” (Careda di Burico), cu ta sinonimo di e cultura di Curaçao, y ta un cantica di baile hopi popular.

---

 E artíkulo aki ta skirbí na ortografia di papiamentu. Lo ta apresiá si por mantené e artíkulo aki na estilo di papiamentu.

Diangelo Cicilia
Imagen desea: Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou/Boneiru
Informashon básiko
Nasementu	1971  Kòrsou
Residensia	Hapon
Edukashon	Konservatorio di Rotterdam
Informashon profeshonal
Género	músika kontemporáneo
Ofishi	músiko, kitarista, dosente
Instrumento	kitara
Wèpsait ofisial

Diangelo Cicilia (☆ 1971 na Kòrsou) ta un kitarista kurasoleño-hulandes, ku ta biba i traha na Osaka, Hapon. E ta spesialisá den músika kontemporáneo pa kitara.

Bida i karera

Diangelo Cicilia a nase i lanta na Kòrsou. Na edat di 14 aña el a muda pa Hulanda, kaminda el a sigui su formashon musikal. El a studia na Konservatorio di Rotterdam serka Marin Kaaij, despues na e Konservatorio Real di Den Haag serka Enno Voorhorts. Posteriormente, el a sigui un un estudio avansá na e Konservatorio di New England na Boston serka Eliot Fisk.

Durante su formashon, el a risibí varios beka, entre otro di Prins Bernhard Cultuurfonds i Fondsen Podiumkunsten.

Karera

Cicilia ta interpretá prinsipalmente músika contemporáneo i a estrená diferente komposishon, algun di nan dediká spesífikamente na dje. Su trabou ta enfoká riba promové obra di kompositornan, en partikular di Hulanda.

Ku sosten di Donemus, el a graba un CD ku obranan di, entre otro, Luciano Berio, Frank Crijns, Paul Goodman, Florian Magnus Maier i Jo Sporck. Ademas, el a partisipá den grabashonnan pa radio i televishon na Hulanda, Nort i Sur Amérika i Hapon.

Desde 2000, e ta forma un duo ku su kasá, e tokadó di fió hapones Mariko Cicilia, bou di e nòmber Duo Cicilia. Huntu nan ta presentá konsiertonan regularmente na Oropa i Hapon.

Cicilia a duna konsierto i tayer den diferente pais, inkluyendo Antias Hulandes, Hulanda, Merka i Hapon. Na Hapon, e ta involukrá den proyektonan edukativo i kultural, manera konsierto i kolaborashon ku músikonan lokal.

Otro aktividat

Ademas di su trabou komo intérprete, Cicilia ta aktivo komo dosente di músika. El a kontribuí na proyektonan kultural i edukativo, inkluyendo kolaborashonnan internashonal, i tayer pa skol i otro inisiativanan pa promové músika di Kòrsou i di Antias Hulandes.

Na 2004, el a partisipá den un konsierto na honor di e gitarista Julian Coco su 80 aña di bida.

Fuente, nota i/òf referensia

E ta interpretá prinsipalmente músika contemporáneo, inkluyendo numeroso estreno di komposishonnan dediká na dje, i ta partikularmente komprometé na sostené e generashon mas yòn di kompositornan hulandes. Su tokamentu eksepshonalmente virtuoso ta karakterisá pa un oido skèrpi pa zonido i sensitividat. Sostené pa e Fundashon Donemus, el a graba un CD ku ta inkluí obranan di Luciano Berio, Frank Crijns, Paul Goodman, Florian Magnus Maier, i Jo Sporck. Tambe el a hasi numeroso grabashon di radio i televishon, prinsipalmente na Hulanda, Nort i Sur Amérika, i Hapon.

He teamed up with his wife Mariko Cicilia, violinist from Japan, to form Duo Cicilia, that has been performing in Europe and Japan since 2000.

El a kontribui supstansialmente na e konsierto dia 24 di yanὓari 2004, na honor di Julian Coco su 80 aña di bida, organisa pa e Asosashon di Músikonan Pro Guitarra.

Diangelo Cicilia (1971): gitarist

Discipline Klassiek gitaar, specialisatie Moderne Muziek. Afgestudeerd Klassiek gitaar, eerst DM aan het Rotterdams Conservatorium. Daarna UM aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag met als specialisatie hedendaagse muziek. Vervolgstudie aan The New England Conservatory in Bosten, VS, bij de Eliot Fisk. Tijdens dat studiejaar winnaar van de Wildcard competitie voor geïmproviseerde wereldmuziek. Concertreizen gemaakt naar de Nederlandse Antillen en de Verenigde staten. Momenteel werkzaam als muziekdocent en bezig met het instuderen en uitvoeren van voornamelijk nieuwe Nederlandse solo werken voor gitaar.

"...Verder zou ik heel graag de traditionele gitaar muziek uit de Nederlandse Antillen willen tonen. Ik ben zelf op Curacao geboren en heb daar tot mijn 14de jaar gewoond. Ik ben nog altijd gefascineerd door de mooie muziek voor gitaar die daar vandaan komt."

Beknopt overzicht van zijn 12xHolland activiteiten in Hirado:

• concerten/recital (solo en met lokale musici)
• schoolworkshops (rondom Nederlandse en Antilliaanse gitaarmuziek)
• samenwerking met lokale Japanse muzikant om zo een werk te creëren voor het Hirado Cultural Festival op 3 November.
• interesse voor lessen in Kyûdô (Japans boogschieten) en Japanse snaarinstrumenten.

• co-founded a violin and guitar school in Japan
• language teacher - certified for teaching English as a foreign language
• Online Teaching Language and Music

Fuente, nota i/òf referensia

Diangelo Cicilia (* 1971 na Kòrsou) ta un gitarista kurasoleño-hulandes ku ta biba i traha na Osaka, Hapon. E ta spesialisá den músika contemporáneo pa gitara.

Bida i edukashon Cicilia a nase i lanta na Kòrsou. Na edat di 14 aña el a muda pa Hulanda, kaminda el a sigui su formashon musikal. El a studia na e Konservatorio di Rotterdam ku Marin Kaaij, despues na e Koninklijk Conservatorium den Den Haag ku Enno Voorhorst. Posteriormente, el a sigui un estudio avansá na e New England Conservatory den Boston serka Eliot Fisk.

Durante su formashon, el a risibí varios beka, entre otro di e Prins Bernhard Cultuurfonds i e Fondsen Podiumkunsten.

Karera Cicilia ta interpretá prinsipalmente músika contemporáneo i a estrená diferente komposishon, algun di nan dediká spesífikamente na dje. Su trabou ta enfoká riba promové obra di kompositornan, en partikular di Hulanda.

Ku sosten di Donemus, el a graba un CD ku obranan di, entre otro, Luciano Berio, Frank Crijns, Paul Goodman, Florian Magnus Maier i Jo Sporck. Ademas, el a partisipá den grabashonnan pa radio i televishon na Hulanda, Amérika i Hapon.

Desde 2000, el ta forma duo ku su esposa, e violinista haponés Mariko Cicilia. Huntu nan a forma Duo Cicilia, ku ta presentá konsertonan regularmente na Europa i Hapon.

Cicilia a duna konsertonan i taller den diferente pais, inkluyendo Hulanda, Estados Unidos i Hapon. Na Hapon, el a involukrá den proyektonan edukativo i kultural, manera konsertonan, taller pa skol i kolaborashonnan ku músikonan lokal.

Otro aktividat Ademas di su trabou komo intérprete, Cicilia ta aktivo komo docente di músika. El a kontribuí na proyektonan kultural i edukativo, inkluyendo kolaborashonnan internashonal i inisiativanan pa promové músika di Kòrsou i di Antianan Hulandes.

Na 2004, el a partisipá den un konserto na honor di e gitarista Julian Coco su 80 aña di bida.

---

Joropo

A declara e ‘joropo’ di Venezuela—un genero cu ta mescla musica, cancion y bailamento rapido di pareha—como un tesoro cultural intangible di UNESCO. E tin raiznan indigena, Africano y Europeo y a origina den a ‘llanos’ cerca di e frontera entre Venezuela y Colombia. Ta presenta joropo cu e zonido di instrumentonan incluyendo e harpa, maraca y violin mientras bailarinanan ta draai y nan pareha masculino ta bati pia riba suela den e ritmo rapido di e musica. E bailarinanan ta bisti shimisnan colorido y hende homber ta bisti bachi y un sombre. UNESCO a anuncia e designacion na un reunion na New Delhi den cual e organisacion cultural di e Organisacion di Nacionnan Uni (UN) a examina decenas candidato pa ser declara tesoronan cultural intocable.

Joropo a ser declara un activo cultural nacional di Venezuela na 2014.

Fuente, nota i/òf referensia

---

Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou
Imagen desea: Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou/Boneiru

Angel Salsbach (☆ 1 di mart 1937 na Boneiru – † 20 di desèmber 2025 na Kòrsou) ta un ingeniero, sientífiko, polítiko, eskritor, músiko, kompositor, filósofo, i Maestro di Reiki.

Salsbach a skirbi dos musikal tokante historia di Kòrsou, di kual uno a wòrdu tradusí na aleman. Su pashon pa músika, spesialmente jazz, a hasié konosí den e mundu di músika. El a kuminsá toka mandolin na edat di sinku aña. E ta toka piano, tròmpèt i kontrabas tambe. E ta e fundadó di e Salsbach Jazz Trio.[2]

Komo eskritor, el a skirbi vários buki pa mucha ku ta kroniká su eksperensianan kresiendo na Boneiru.

E artikulo aki ta un komienso. Bo ta wordu invita pa klik riba editá fuente pa añadi konosementu na e artikulo aki.

Angel R. Salsbach (☆ 1 di mart 1937 na Bonaire – † 20 di desèmber 2025 na Kòrsou) ta un ingeniero, polítiko, sientífiko, eskritor, músiko, kompositor i Maestro di Reiki, konosí principalmente komo un pionero i figura legendario den escena di jazz di Kòrsou i di e Antia Hulandes. Salsbach Jazz Trio

Bida i formashon Angel Salsbach a nase na Bonaire como yu di Hilario “Lachi” Salsbach i Andrea Salsbach-Martijn y tabatin tres ruman. Su dos ruman homber tambe tabatin karera musikal, entre nan Dionisio “Doy” Salsbach, ku tabata miembro di Los Aventureros na Aruba, i Roberto “Papachi” Salsbach, integrantenan di Tipiko Boneriano. ufdcimages.uflib.ufl.edu

Salsbach a kuminsá hinka su interess pa música hopi tempran, ta kominsá toka mandolin na edat di sinku anja i despues a deskubri otro instrumento manera piano, tròmpèt i kontrabas. Salsbach Jazz Trio

Carera musikal i Salsbach Jazz Trio

Den añanan 1960, Angel Salsbach a fundá e famos Salsbach Jazz Trio, junto ku e pianista Etzel Provence i e tokadó di drums Ramon Penzo. Salsbach Jazz Trio

E trio no solamente a representa e komienzo di jazz moderno riba Kòrsou, sino tambe a promové un meskla unique di influensia jazz internashonal ku ritmonan i kultura lokal. Nan a prezentá regularmente den Luganan manera Centro Pro Arte, Negropont, Groot Kwartier i radio i TV na Kòrsou i Aruba, inkluí konsertonan klasiko i programanan edukativo pa skolnan. coleccion.aw

Segun historianan di jazz den Aruba i Kòrsou, Salsbach Jazz Trio tabata un di e trio jazz mas prominente riba e islanan den e sesenta i sieuenta, ku Salsbach mes como leidende bassista i improvisadó. Nan tabatin repertorio ku ta bai for di jazz tradicional te na modalidadnan mas avansa, i nan a kompilá tema propio ku a reflehá influensianan kultur i sosial di komunidat lokal. percypinedo.com

Konkret kontributo den musica Angel Salsbach a kontribuí na:

Rekonosemento di jazz den Kòrsou i den Antia Hulandes komo un forma di ekspreshon artístiko independiente. percypinedo.com

Presentashon i interpretashon di jazz klasiko i modern, repasando influensianan sosa manera Duke Ellington, Oscar Pettiford i Bud Powell den su trio oraz otro formashon. Salsbach Jazz Trio

Esforsonan edukativo pa enseña i promoté jazz na skolnan i programa pa hobenan. Salsbach Jazz Trio

Otras kontribushonnan i kreatividat

Ademas di su labor komo músiko, Salsbach a skirbi varios buki i kronikanan tokante su bida i eksperensianan. Durante su bida tambe el a traha na nivel políticos i administratif den Kòrsou, inkluí participashon den Island Council i varios komisionnan pa kultura i edukashon, representando e Antia Hulandes den eventonan regional internacional. Salsbach Jazz Trio

Salsbach tambe a formá Destinations – The Art of Vision, un kompania ku a promové desarrollo espiritual, terapianan i enseñansa pa amplio publiko, ku el mes mismo a lidera komo Master di Reiki i kondukto di diversas workshop i konsultashon espiritual. Martien Verstraaten

Obstakulonan i resilensia Den 2001, Angel Salsbach a sufri un accidente serioso ku a kousa un stroke, ku resultá den afasia — un kondishon kaminda un hende ta perde e abilidat pa papia, lesa i skirbi. A pesar di esei, atravéz di terapia intensivo i perseveransia, el a logra rekonobrá hopi di e abilidatnan aki i posteriormente a skibi su propio buki Skirbi sin por lesa, ku ta relata su proseso di rekuperashon. Salsbach Jazz Trio

Kategoria:Politiko Kategoria:Hende Kategoria:Músika

Komo resultado di un aksidente na 2001, Angel Salsbach a desaroyá afasia. E no por a papia, lesa ni skirbi mas. Pa medio di terapia i perseveransia, el a logra rekobrá e abilidatnan aki.

Posishonnan okupá 1966 Co-fundador y candidato pa e “Union Reformista Antiano” na Curaçao 1983-1992 Miembro di Konseho Insular pa Partido MAN 1995-1999 Miembro di Konseho Insular pa Partido MAN 1995-1999 Suplente Teniente Gobernador di Territorio Insular Curaçao 1986-1988 Gezaghebber suplente di Teritorio Insular Curaçao pa Partido MAN 1997-1999 Gezaghebber suplente di Teritorio Insular Curaçao pa Partido MAN Presidente di Hunta di Toezicht di Curaçao Ports Authority (CPA), Setel (kompania di telefon), Curoil (kompania di zeta), Curinta, ABC (kompania di bus), KODELA, i KAE.

---

Eric M. la Croes, (☆ - † november 2016) tabata un etnomusikologo, folklorista i eskritor di Kòrsou.

Eric M. La Croes († November 2016) tabata un prominente folklorista, etnomusikologo, edukadó i eskritor di Kòrsou. Reconoci pa su dedicacion profundo na cultura y musica tradicional di su patria, La Croes a hunga un rol crucial den preservacion y promocion di herencia cultural di Curaçao.

Biografia

Eric La Croes a nase na Kòrsou y a studia na Peter Stuyvesant College i despues na Hulanda. El a optené su lisensiatura den Sikologia Edukativo i Desaroyo di Mucha, i despues a spesialisá den etnomusikologia i antropologia ouditivo. E tabata dosente na Universidat di Antia Hulandes (UNA), kaminda e tabata duna kursonan den áreanan manera sikologia edukativo, sikologia di desaroyo, etnomuzikologia i antropologia ouditivo. dcdp.uoc.cw. Tambe el a traha como investigador na Instituto Antiyano di Arqueologia y Antropologia (AAINA), aportando significativamente na estudio y documentacion di e tradicionnan cultural di e region.

Kontribushonnan Kultural La Croes tabata un ferviente defensor di Curaçao su músika tradishonal, spesialmente e tambú, e isla su ritmo indígena. El a dediká su mes na rekohé, konserbá i siña e tradishonnan musikal aki, sigurando nan transmishon pa futuro generashonnan.

El a outor di vários obra ku ta reflehá su kompromiso ku kultura lokal. Su publikashonnan ta inkluí:

“Fuente di sabiduria” (Fuentenan di Sabiduria): Un kompilashon di proverbionan i sabiduria popular na Papiamentu.

“Mucha ta pidi atenshon” (E Mucha Exigi Atencion): Un obra cu ta trata temanan di infancia y educacion dentro di e contexto cultural di Curaçao.

Tambe el a partisipá den kreashon di obranan di teatro ku a trata aspektonan históriko i kultural di e isla. Un ehèmpel notabel ta su kolaborashon riba e obra “Tula,” ku ta dramatisá e rebelion di katibu di 1795 riba Kòrsou. La Croes tabata enkargá ku komponé kantikanan i kantikanan di katibu, manera e tambú i e kantika di rebelion, komo ku no tabata konosí ningun disko musikal for di e tempu ei. curacaovakantieland.nl

Obra

• 1976 - Sla habri i mi ta sere ku un sla será
• 1977 - Sabidoría di nos bieunan
• 1978 - Wawa ta konta, Produkshon Shon Krioyo
• 1979 - Trinta di mèi, mi ta konmemora bo
• 1982 - Mentalidat : un kayente un frien!, Produkshon Shon Krioyo, Willemstad
• 1986 - Tutumba
• 1988 - Tumba di karnaval de Curazao, Caracas
• 2004 - Poesia di mama di Girasol : Terapia di arte
• 2004 - Karnaval : (muchu mas ku nos ta kere!)
• 2009 - Fuente di sabiduria, Produkshon Shon Krioyo, Willemstad
• 2012 - Seú ta muzik kultural : (lagu'é manera e ta!!!)

Honor

Como reconocimento di su contribucion invaluable na cultura Curazoleño, Eric La Croes a haya e titulo di Ridder van de Orde van Oranje-Nassau na 2013. E honor aki a resalta su dedicacion y esfuersonan pa conserva y promove herencia cultural di su pais.

Herensha E legado di Eric La Croes ta sigui biba pa e generacionnan actual y futuro na Curaçao. Su trabou komo edukadó, investigadó i defensor di kultura lokal a laga un marka indelibel riba e identidat kultural di e isla. Pa medio di su skirbimentonan, siñansanan, y composicionnan, La Croes a percura pa Curaçao su tradicionnan musical y cultural sigui wordo balora y celebra.

Fuente, nota i/òf referensia

---

Eric la Croes, onder andere auteur van Fuente di sabiduria (vrij vertaald is dat ‘Bronnen van wijsheid’) en Mucha ta pidi atenshon (Kind vraagt om aandacht), wordt omschreven als een ethnomusicoloog. Zelf noemt Eric La Croes zichzelf kulturista; Cultuurliefhebber. Eric la Croes is zeer sociaal en laat grote persoonlijke betrokkenheid zien bij zijn moederland. Hij schrijft gedichten, poëzie en muziek in Papiamentu, zijn moedertaal, en Nederlands. Hij maakt zich sterk voor de typisch oude Curaçaose volksmuziek zodat deze niet verloren gaat en stimuleert de jeugd om die te blijven spelen.

• 1965 - Peter Stuyvesant College (Amigoe)
• tabata traha na AAINA
• Drs. Eric La Croes (Curaçao) teaches in the General Faculty of the

University of the Netherlands Antilles, Curaçao. His areas of specialization include educational psychology, developmental psychology, ethnomusicology, and audio-anthropology. Formerly, he was a researcher at the Institute of Archaeology and Anthropology of the Antilles. He has published poetry and prose, as well as publishing books, articles and audio materials on the traditional music and rhythms of Curacao.

• Gueni
• Tapushi Literario
• Ridder Orden di Oranje-Nassau (2013)

nl.wiki: Een jaar later volgde Tula, een toneelstuk over de Curaçaose slavenopstand van 1795 en het eerste over de slavernijgeschiedenis vanuit de perspectief van een zwarte Curacaoënaar.[9] Het verhaal werd in hoofdlijnen gebaseerd op onderzoek van de historicus H.J. Hamelberg (1862-1918),[10] terwijl de werkliederen van de slaven, zoals de tambú en de kantika di rebelion, door etnomusicoloog Eric La Croes geschreven werden omdat er van de opstand geen liederen bekend waren.

Fuente, nota i/òf referensia

---

Ephrem J, nomber artistico di Ephrem Jonathan Ocalia (☆ 24 di novèmber 1984 na Kòrsou) ta un kantante yu di Kòrsou, residensia na Hulanda/Merka?

Zijn vader, Ephrem Ocalia was ook zanger en was zijn eerste inspiratie als kind. Ephrem J werd aangemoedigd door zijn vader om ook de muziek in te gaan. Hij begon zijn zang try-outs door deel te nemen aan lokale talentenshows op Curaçao.

Ephrem Jonathan Ocalia, beter bekend als Ephrem J ging eind 2006 solo na het winnen van 4 Premio Karabela en werd genomineerd als beste zanger in 2006. Hij lanceerde zijn eerste album als solist in juli 2007 en had een succesvol concert eind september 2007. De band van Ephrem J draait helemaal om slow groove, ballads en Latin R&B met een vleugje jazzy muziek. Ephrem Jonathan Ocalia werd geboren op Curaçao op 24 november 1984. Zijn vader, Ephrem Ocalia Sr., zong en was als kind zijn eerste inspiratiebron. Ephrem J begon zijn zangtry-outs zoals de meeste kinderen doen, door deel te nemen aan lokale talentenjachten. Hij werd al snel ontdekt als een getalenteerde jonge zanger en begon op zeer jonge leeftijd te zingen in lokale bands. Tijdens zijn schooltijd bleef hij zingen in lokale bands zoals de OK-band en kreeg hij begeleiding van ervaren zangers, hoewel hij een grotendeels autodidactische zanger bleef. Toen stopte hij met school, verliet al snel de OK Band en werd de leadzanger van de lokale band Guess, waarbij hij voornamelijk “ritmo kombinÃ?¡” zong, een lokale populaire dansmuziek. Eind 2006 was Ephrem J de meest gewaardeerde lokale jonge kunstenaar op Curaçao. Hij ontving verschillende prijzen voor beste mannenstem en lokale zanger van het jaar en werd de favoriete entertainmentzanger voor privéverjaardagsfeestjes, huwelijksfeesten en dergelijke. Sterk geïnspireerd door zangers als Luther Vandross en andere Amerikaanse en Latijns-Amerikaanse vocalisten, verliet Ephrem J de band Guess, om begin 2007 aan zijn solocarrière te beginnen. Op dat moment had Ephrem J verschillende composities – door hem geschreven terwijl hij dagdroomde over zijn toekomst. – van ballads, latin R&B en slow groove nummers en benaderde jazzmuzikanten Gregory Colina en Gedeon Chandler, om de nummers muzikaal te arrangeren. Vervolgens ging hij de opnamestudio in en bracht al snel zijn eerste album als solist uit. Zowel de cover “Speransa” (hoop) als “Stimabu So” bereikten de lokale radio-hitlijsten. Ondertussen was Ephrem J het middelpunt tijdens twee concerten en kreeg hij zeer drukke dagen als zanger voor vele privéfeesten. Hij betrad ook de wereld van reclamespots, zong een lokale jingle voor een populair condoommerk, verscheen op een billboard voor een bedrijf in spijkerbroeken en op verschillende reclameposters. Zijn populariteit groeide nog meer onder de lokale gemeenschap en werd eind 2007 opnieuw geëerd als zanger en ontving verschillende prijzen, waaronder de “Edgar Supriano-prijs” van de nationale vereniging van muzikanten en artiesten, AMAK, als zanger van het jaar. In 2008 begon hij het jaar opnieuw met grote impact, nam deel aan het Tumba Festival van het carnaval met een van de populairste bands Gio Fuertisimo en kreeg opnieuw erkenning als derde finalist onder de meer dan 60 deelnemers. Hij creëerde zijn internationale album, met enkele mooie ballads, slow rock en tropische muziek in de Spaanse taal. Zijn solocarrière kreeg een hoogtepunt toen hij de opdracht kreeg om te zingen bij de Marinierskapel van de Royal Marines (een harmonisch orkest) in Willemstad. In november 2008 bracht hij zijn eerste internationale album “Lating Evolution” uit.

Fuente, nota i/òf referensia

Ephrem J Cantante y Compositor, Despues de su primer gran exito "Amor en la luna" ha seguido trabajando incansablemente y esta logrando poco a poco llegar con su música donde quiere su corazón para todo el munoo

La Historia de Ephrem Jonathan, Un artista del mundo ... Con un nombre que empieza a resonar con fuerza en diferentes países, Ephrem J mantiene firme la convicción que lo llevó desde chico a los escenarios: "Seré un artista internacional que pondrá en alto la bandera de Curazao y la de La Republica Dominicana".

Aunque naciera en esta pequeña nación antillana, y ser allí donde ha crecido y desarrollado sus potencialidades artísticas, es un intérprete multicultural con raíces latinas y holandesas, algo que se nota, positivamente, en lo bien que maneja la diversas mezclas rítmicas que componen su repertorio.

---

Wak Palm (pagina di referensia) pa un otro nifikashon di tópiko.

Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou
Informashon básiko
Nòmber kompleto	John Antonio Palm
Nasementu	13 di yüni 1885  Kòrsou
Fayesimentu	24 di febrüari 1925
Informashon profeshonal
Ofishi	músiko, kompositor
Instrumento	klarinèt

Johan Antoine (John) Palm (☆ 13 di yüni 1885 na Kòrsou – † 24 di febrüari 1925 na Kòrsou) tabata un músiko i kompositor antiano.

Biografia

John Palm tabata un di e kuater yu di Maria Felicia Celestina di Kòrsou ku a fam Palm. Na 1905, meskos ku su ruman Rudolf el a wòrdu rekonosé komo yu di Willem Axson Palm.

E tabata un multi-instrumentalista; John Palm a nase den un famia musikal i tabata un instrumentalista prolifiko. Meskos ku su primu Jacobo Palm i su ruman Rudolf Palm, el a siña toka piano, klarinèt i fluit serka su welo, e músiko i kompositor Jan Gerard Palm (1831-1906). E klarinèt tabata su instrumènt faborito. Komo solista, el a presentá kuné den varios konhunto i orkesta musikal, inkluyendo “Los Dispuestos” i e seksteto “Los seis.” E tabata konosí pa su bunita manera pa supla cu su boka, ku a permitié entregá bunita solonan di klarinèt.

El a fayesé na e edat di 39 aña pa motibu di komplikashonnan di tuberkulosis. E fiamentu na otro di su mes klarinèt finalmente a resultá fatal.

Komposishonnan

Un kantidat limitá di komposishonnan di John Palm a keda konserbá. Nan ta e walsnan di dos parti “La Belleza”, "Club X", "Emma", "La Veloce", "Ma Pensee", "Gozar sufriendo" i "Nocturno".

Literatura

• Halman, Johannes I.M. en Rojer, Robert A. (2008). Jan Gerard Palm: Leven en werk van een muzikale patriarch op Curaçao. KITLV, Leiden.
• Palm, Edgar (1978). Muziek en musici van de Nederlandse Antillen. Curaçaose Drukkerij, Curaçao.
• Boskaljon, Rudolph (1958). Honderd jaar muziekleven op Curaçao. Van Gorcum & comp. NV, Assen.

Link eksterno

• Wèpsait Palm Music Foundation

Fuente, nota i/òf referensia

John Palm (Curaçao, 13 di yüni 1885 – ibid., 24 di febrüari 1925) tabata un músiko i kompositor.

Johan Antoine Palm – mihó konosí komo John Palm – tabata un instrumentalista prolifiko. Meskos ku su primu Jacobo Palm i su ruman hòmber Rudolph Palm, el a siña toka piano, klarinet i fluit serka su welo, e músiko i kompositor Jan Gerard Palm (1831-1906). E klarinet tabata su instrumènt faborito. Komo solista, el a presentá kuné den vários konhunto i orkesta musikal, inkluyendo “Los Dispuestos” i e seksteto “Los seis.” E tabata konosí pa su bunita embouchure, ku a permitié entregá bunita solonan di klarinet. El a fayesé na e edat di 39 aña pa motibu di komplikashonnan di tuberkulosis. E fiansa di su mes klarinet finalmente a resultá fatal.

Komposishonnan Un kantidat limitá di komposishonnan di John Palm a keda konserbá. Nan ta e walsnan di dos parti “La Belleza”, "Club X", "Emma", "La Veloce", "Ma Pensee", "Gozar sufriendo" i "Nocturno".

Bronnen

• Halman, Johannes I.M. en Rojer, Robert A. (2008). Jan Gerard Palm: Leven en werk van een muzikale patriarch op Curaçao. KITLV, Leiden.
• Palm, Edgar (1978). Muziek en musici van de Nederlandse Antillen. Curaçaose Drukkerij, Curaçao.
• Boskaljon, Rudolph (1958). Honderd jaar muziekleven op Curaçao. Van Gorcum & comp. NV, Assen.
• Honderd jaar muziekleven op Curaçao

Kategoria:Hende Kategoria:Kòrsou Kategoria:Músika

-- Palm, Jacobo Jesus María (Shon Coco)

(Curaçao 28 november 1887 - 1 juli 1982) kleinzoon van Jan Gerard Palm, veelzijdig instrumentalist en componist, is één der begaafdste muziekpedagogen die Curaçao heeft gekend; was jarenlang concertmeester van het inmiddels opgeheven Curaçaosch Philharmonisch Orkest; maakte vooral naam als pianist en organist. Zijn composities verraden een gedegen - overigens geheel door zelfstudie verkregen - kennis van de theorie.

---

Jean Bernard Antonio (Tonie) Palm (1885 -1963)

Tonie Palm werd geboren in 1885 als zoon van George Frederik Palm en Selly Guilhoux. George Frederik Palm was een broer van Willem Axson Palm. Tonie was koopman van beroep maar was ook componist en speelde piano en orgel. Jean Bernard Antonio PalmHij had een winkel in de Breedestraat, Otrobanda. De straat die daar omhoog ging stond bekend als Hanchi de Shon Tonie waar hij het eerste bedrijfje op Curaçao had waar potato chips werden gemaakt en waar hij samen met zijn neef Eddy Gorsira een handel in kreeften uit Sint Maarten had. Hij was de componist van Curaçaose danzas in de stijl van de beroemde componist Juan Morel Campos uit Puerto Rico. Toen zijn moeder in 1916 kwam te sterven, werd hij hierdoor zo aangegrepen dat hij praktisch geheel stopte met het componeren. Wel heeft hij in 1945 nog het volkslied van Bonaire gecomponeerd. De melodie van dit volkslied heeft een tijd lang ook gediend als volkslied van de Nederlandse Antillen. Sinds enige jaren heeft de Nederlandse Antillen echter een eigen volkslied. Thuis had Tonie Palm een Pleyel piano waar hij altijd op speelde. Hij viel ook nog regelmatig in als organist in de Fortkerk en in de Synagoge. Hij heeft zijn oudste kinderen muziekles gegeven. Na 1948 kreeg hij problemen met zijn gehoor en stopte hij volledig met spelen. Zijn Pleyel piano heeft hij weggegeven. Hij had een kast vol handgeschreven muziek maar voordat hij stief heeft hij opdracht gegeven al die boeken aan Edgar Palm te geven. Op eigen verzoek is hij begraven met een doos oude familie foto's. Tonie Palm was getrouwd met Maria Emilia (Rosa) Inees (1908-1981) en had acht kinderen. Van zijn composities zijn vooral de walsen "Incurable", "Un amargo despertar", "Maria" en "El 33", zijn mazurka "El desengaño" en de danzas "Sorpresa inesperada" en "Vano empeño" populair gebleven.

Tonie Palm had twee broers en twee zussen. Broer Frederik Wilhelm Palm, geboren in 1883, was apotheker van beroep en reisde naar Colombia, Costa Rica en Panama. Hij had een botica in Costa Rica, waar hij trouwde met Felicia Hernandez. Hij kreeg vier kinderen. Hij is rond 1935 met de kinderen teruggekeerd naar Curaçao en zou later nog bij de Shell gewerkt hebben. Zijn vrouw heeft het eiland nooit bezocht.

Zus Seline Leonie Palm kon goed piano spelen. Zij trouwde met Johannes Philippus Evertsz (John) Gorsira, de shon van plantage Santa Martha. Zij woonde in Otrobanda op de hoek van de Trapsteeg en de Langestraat boven de familie Capello (van de winkel "La Bonanza" aan de Breededstraat) en bezat een groot verdiepingshuis met daarnaast een flink terrein met een koe en verkocht melk aan diverse vaste klanten. Zij verbleef bij het uitbreken van de tweede wereldoorlog in Nederland en kon niet meer naar Curaçao vertrekken. Het werd een moeilijke tijd. Zij heeft al haar juwelen moeten verkopen om te overleven. In juni 1946 ging zij in New York wonen. Haar twee dochters Hertha en Nylka waren muzikaal en zongen met o.a. Pia Beck in de groep Samoa girls. In 1941 is met deze groep het nummer "In the mood" in de GTB-studio, Den Haag opgenomen. Dit nummer staat op de 1e CD 'Koppen op!' van de 4CD box 'Ongehoord 1940-1945; amusement en propaganda tijdens de bezetting'. Haar zoon Wilfred (Boy) Gorsira werd tandarts en trouwde met een dochter van de bekende verzetsman Andries Graafhuis uit Arnhem.

---

Annvulling wals antiano

Rond 1865 verschenen de eerste Curaçaose walsen met eenzelfde strak ritme als de Europese walsen, echter veel eenvoudiger van vorm; het waren 2-delige walsen met 2 × 16 maten.

Ongeveer 20 jaar later begon er een verandering te komen in de ritmische patroontjes. De evolutie vond plaats volgens de in afbeelding opgenomen figuren. Tegen 1900 werden praktisch geen walsen meer gecomponeerd met het Weense ritme; bovendien zijn de Antillianen bij het spelen van de walsen bepaalde ritmische accenten hierin gaan leggen, waardoor langzamerhand het type wals ontstond dat wij thans de ‘Curaçaose wals’ noemen. De walscomponisten Genie Palm, Joseph Corsen, Jacobo Conrad, Jacobo Palm, Paul de Lima, Janchi Boskaljon en Rudolf Palm bezielden elkaar, waardoor uiteindelijk rond 1910 twee Curaçaose walstypen ontstonden, nl. de tweedelige en driedelige Curaçaose wals, beide zonder inleiding met een apart ritmisch patroon en een soepele melodische lijn zonder tekst. Het verschil tussen de Curaçaose wals en de andere walstypen is tweeledig:

1. de ritmische patroontjes; 2. de manier waarop de Antillianen deze speciale ritmiek in de Curaçaose wals brengen.

In het begin stonden de Curaçaose walsen duidelijk onder invloed van buitenlandse muziek (Chopin, Strauss, Waldteufel, etc.): men luistere b.v. naar de walsen ‘El sueño’ van Gerrie Palm (± 1870), ‘Emilia’ van Chris Ulder (± 1883), ‘Un deseo’ van Jo S. Corsen (± 1886), de dichter-componist van de Antillen, wiens composities muzikale gedichten waren, ‘Estrella Solitaria’ van Janchi Boskaljon (± 1912), ‘Porque Sufrir’ van Paul de Lima (± 1916) en ‘Lo Bello’ van Jacobo Conrad (± 1914).

Het einde van de 19de eeuw en de 20ste eeuw brachten ons enkele juweeltjes van Curaçaose walsen, vrij van buitenlandse invloeden en met typisch Antilliaans ritme.

Men vergelijke b.v. de volgende walsen met bovengenoemde: ‘Inspiración’ van Rudolf Palm (± 1900), ‘Noche Alegre’ en ‘Dulce Scharloo’ van Jacobo Conrad (± 1915), ‘Ina’ van Albert Palm (± 1945), ‘La Encantadora’ van Rudolf Wever (± 1950), om enkele te noemen.

Er bestaan ook enkele Curaçaose walsen met tekst, die zeer in de smaak zijn gevallen o.a. ‘Amor’ van Rudi Plaate, ‘Abo so’ van Padu Lampe en ‘Aura’ van Albert Palm, en twee walsen met het karakter van volkslied ‘Himno y Bandera’ van Boeis Haile en ‘Aruba dushi Tera’ van Rufo Wever en Padu Lampe.

---

Wals antiano, tambe konosí komo *wals di Kòrsou*, ta un género musikal ku tin su raíz den e forma klásiko di wals oropeo. E estilo a nasé na Kòrsou den di dos mita di siglo 19, den un epóka ku músika di salón i bailenan oropeo a bira popular den komunidatnan urbano. E wals antiano ta un produkto di adaptashon lokal di e wals di Viena, mesklá ku elementonan rítmiko i melódiko propio di e región karibeño.

Origen i desaroyo

Ku e introdukshon di forma musikal europeo na Kòrsou, e komunidat kreól a kominsá adaptá e wals vienés pa su propio gusto i tradishon. Kompará ku e wals oropeo, e wals antiano ta mas libre den tempo i fraseo, i ta integrá ornamentashonnan melódiko i ritmo mas sinkopá.

E wals antiano tabata originalmente interpretá den salón ku piano, fio, klarinèt i otro instrumentonan di kámara. El a bira un pilar di fiestanan formal, selebrashonnan di famia i evento sosial, ku su komposishon karakterisá pa un tono líriko, sentimental i hopi biaha nostalgiko.

Karakterístikanan musikal

• **Tempo**: mas fleksibel ku e wals vienés; por variá segun interpretashon.
• **Ritmo**: tripel kompas, pero ku aksentonan sinkopá tipiko di estil karibeño.
• **Melodía**: kantabel, hopi biaha ku ornamentashon kromátiko i ekspreshon rubato.
• **Instrumentashon**: tradicionalmente piano i fio, despues expandí ku klarinèt i otro instrumentonan di kámara; mas resientemente tambe orkest di salon.

---

1. 1. Kompositornan prominente

1. 1. 1. Kòrsou

• **Jan Gerard Palm** (1831–1906)
• **Jacobo Palm** (1887–1982)
• **Rudolf Palm** (1880–1950)
• **John Palm** (1885–1925)
• **Joseph Sickman Corsen** (1853–1911)
• **Jacobo Conrad**
• **Genie Palm**
• **Paul de Lima**
• **Janchi Boskaljon**

1. 1. 1. Aruba

• **Padu Lampe** (1920–2019)
• **Rufo Wever** (1917–1977)

---

1. 1. Komparashon ku wals vienés

| Aspèk | Wals antiano | Wals vienés | | ----------------------- | ---------------------------------------------------------------------------- | ------------------------------------------------------- | | **Orígen** | Kòrsou, siglo 19; adaptashon di forma oropeo | Viena, siglo 18 | | **Ritmo** | Tripel kompas ku sinkopa i aksentonan fleksibel | Tripel kompas, aksento konstante riba di promé tik | | **Tempo** | Variabel, interpretashon libre | Rápido i konstante | | **Melodía** | Líriko, sentimental, ornamentashon kromátiko, rubato | Elegante, lineá i mas estriktamente strukturá | | **Instrumentashon** | Piano, fio, klarinèt, orkest chikí; despues orkest di salon | Orkest sinfóniko grandi | | **Uso** | Fiestanan di famia, evento lokal, konserto folklóriko | Balnan aristokratiko, salon i konsierto europeo | | **Kompositornan** | Jan Gerard Palm, Rudolf Palm, Jacobo Palm, John Palm, Padu Lampe, Rufo Wever | Johann Strauss I & II, Franz Schubert | | **Nifikashon kultural** | Símbolo di meskla kultural antiano, patrimon kultural di Kòrsou i Aruba | Ikona di tradishon musikal austriako, herensia nashonal |

---

1. 1. Nifikashon kultural

E wals antiano ta konsiderá parti esencial di herensia musikal di Antias Hulandes. E ta un símbolo di e meskla di tradishon oropeo ku ekspreshon karibeño, i ta wòrdu interpretá tanto den konsertonan klasiko komo den presentashonnan folklóriko. Pa hopi hende riba Kòrsou i Aruba, e wals ta keda relashoná ku memorianan familiar i un sentimiento di nostalshia kultural.

---

1. 1. Literatura

• Jan Brokken (2006), *Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van Chopin*, Atlas Contact, Amsterdam.
• Edgar Palm (1999), *An Outline of Antillean Music*, Walburg Pers, Zutphen.

---

1. 1. Link eksterno

• \[Wals “La Alegría” di Jan Gerard Palm, interpreta pa Trio Armonia (YouTube)]
• \[Wals antiano den konserto di orkest juvenil na Kòrsou (YouTube)]

---

¿Kier bo ku mi tambe agrega un **sekuensia tokante e bailenan** (meskos ku kuantu pasonan i estilo den e baile mes) komo ku nos a inkluí pa *Mazurka*?

Wals antiano, tambe konosí komo wals di Kòrsou, ta un género musikal di Antias Hulandes, ku su raiz den e forma klásiko di wals oropeo. E estilo a nasé na Kòrsou den di dos mita di siglo diesnuebe, ora músika di salón i bailenan oropeo a bira popular den komunidatnan urbano. E ta un produkto di adaptashon lokal di e wals di Viena, mesklá ku elementonan rítmiko i melódiko propio di e region karibense.

Tradishonalmente, e wals antiano tabata wòrdu interpretá den salón ku piano, fio, klarinèt i otro instrumentonan di kámara. E tabata popular na fiestanan formal, selebrashonnan di famia i evento sosial, i su komposishon generalmente tin un tono líriko i sentimental.

Kompositor prominente Pais Nòmber Kòrsou Jan Gerard Palm, Jacobo Palm, Rudolf Palm, John Palm, Joseph Sickman Corsen, Jacobo Conrad, Genie Palm, Paul de Lima, Janchi Boskaljon Aruba Padu Lampe, Rufo Wever

---

 E artíkulo aki ta skirbí na ortografia di papiamentu. Lo ta apresiá si por mantené e artíkulo aki na estilo di papiamentu.

Mazurka

Mazurka interpretá pa e grupo di baile folklóriko polako “Mali Gorzowiacy"

Frédéric Chopin

Mazurka na 1845

Mazurka, ku su origen den Polonia, ta un género di baile i músika tradishonal den kompas tripel. Na Kòrsou i Aruba, el a desaroyá komo un estilo lokal i a keda un baile kultural importante asta awe dia.

Origen

E mazurka a originá na Mazuria, region di Polonia, komo un fushon estilístiko di tres baile tradishonal: e mazur, e kujawiak, i e oberek. Durante siglo 19, e género a bira popular den salonnan oropeo, prinsipalmente pa medio di e komposishonnan di Frédéric Chopin (1810-1849), ku despues lo tin influensia grandi riba e tradishon musikal antiano. For di Oropa, e mazurka a plama pa otro kontinente, inkluso Latinoamérika, unda el a bira parti di músika folklóriko na Colombia, Uruguay, Panama, Costa Rica, México, Nicaragua, Chile, Puerto Rico, Kòrsou i Aruba.

Na polako, mazur komunmente ta referí na e baile folklóriko, mientras ku mazurek por indiká sea e baile rural òf su forma musikal. Den literatura e dos términonan tin biaha ta wòrdu usá interkambiablemente.

Historia

Den siglo 19 i kuminsamentu di siglo 20, e mazurka tambe a bira popular na e islanan ABC i tabata sona na enkuentro sosial, evento festivo i selebrashonnan lokal, spesífikamente na momentu ku e selebrashon yega su punto kulminante.

E promé komposishonnan di mazurka antiano a aparesé rònt di e di dos mitar di siglo 19. Na Kórsou, kompositornan prominente di mazurka tabata Jan Gerard Palm (1831–1906), Rudolf Palm (1880–1950), i Jacobo Palm (1887–1982), kendenan a yuda kodifiká e tradishonnan musikal i di baile riba e isla. Rufo Wever (1917-1977) di Aruba a komponé e mazurka moderno, den kual e aksento ta kai riba e di dos konteo, distinto for di e promé komposishonnan antiano ku tabata aksentuá e di tres konteo. Otro kompositornan konosí tabata Padu Lampe (1920-2019) i Wim Statius Muller (1930-2019), tambe yamá "e Chopin antiano".

Na 2006 e eskritor hulandes Jan Brokken a publiká e buki Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van Chopin, den kual el a eksplorá e raisnan di músika antiano i e influensia ku Oropa tabatin riba dje, partikularmente ku relashon na mazurka. Despues di e tradukshon di e obra na polako den 2008, Brokken huntu ku pianista i kompositornan antiano Wim Statius Muller, Johnny Kleinmoedig, Livio Hermans i Randal Corsen a duna charla i presentashon tokante mazurka antiano na Polonia.

Ounke su popularidat a mengua ku tempu, e mazurka a keda un parte bibu di herensia kultural di Kòrsou i Aruba. Na okashonnan folklóriko i presentashon di grupo di baile tradishonal, e mazurka ta sigui wòrdu representá komo símbolo di un laso entre kultura oropeo i karibeño. Pa hopi hóben i turista, e mazurka ta sirbi komo un eksperensia edukativo ku ta mustra kon un tradishon polako a adapta i floresé den Karibe Hulandes.

Músika i baile

E mazurka antiano i e mazurka oropeo ta komparti algun karakterístikanan musikal, pero tambe tin diferensianan klá den estilo i ritmo.

Musikalmente, e mazurka antiano ta inkluí aksentonan harmóniko skèrpi, ornamentashon kromátiko i "rubato" rítmiko deliberá, similar na e ekspresividat ku ta haña den mazurka di Chopin. Konsekuentemente, e estilo lokal a desaroyá su propio tempu, fase i interpretashon di baile, kreando un ekspreshon lokal úniko di e tradishon di mazurka.

Den baile, e mazurka ta distinguí pa sekuensianan di moveshon kompliká ku ta eksigí ritmo i koordinashon presis. Den tradishon antiano por haña tres variante:

• mazurka di dos moveshon: bibu i popular den fiestanan, frekuentemente akompaña ku ka’i òrgel.
• mazurka di tres moveshon: mas solèm i adaptá pa salon.
• mazurka di kuater moveshon ku ta inkluí un sekshon falsu bailá na tempu di wals, rekonosí pa su pasonan kompliká i estilo teatral.

Komparashon

Músika/baile	Mazurka antiano	Mazurka oropeo
Origen	Introdusí for di Polonia den siglo 19 i a evolushoná lokalmente	Region di Mazuria, Polonia
Uso	Enkuentronan sosial, fiestanan, selebrashonnan, generashonnan mas bieu	Salon, salanan di konsierto, bailenan folklóriko
Ritmo	Tripel kompas, patronchinan rítmiko kompleho, estilo "wals", aksento riba di dos i di tres konteo, sekshonnan tin biaha den sekuensianan di kuater parti	Tripel kompas, aksento típikamente riba di dos i di tres konteo
Tempu	Variabel, influensiá pa abilidat di e bailadó i interpretashon lokal	Bibu, bailabel
Karakterístikanan musikal	Aksentonan harmóniko skèrpi, ornamentashon kromátiko, "rubato" deliberá	Harmónikamente ekspresivo, "rubato" komun den komposishonnan di Chopin
Koreografia	Pasonan kompliká pa bailadónan eksperensiá, adaptá lokalmente	Pasonan folklóriko estilístiko, formalisá den salonnan oropeo
Kompositornan prominente	Jan Gerard Palm, Rudolph Palm, Jacobo Palm, Rufo Wever, Padu Lampe, Wim Statius Muller	Frédéric Chopin, kompositornan folklóriko tradishonal
Nifikashon kultural	Tradishon bibu na Kòrsou i Aruba, símbolo di herensia lokal	Herensia nashonal polako, ampliamente rekonosé den kontekstonan klásiko i folklóriko

Literatura

• Jan Brokken (2006), Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van Chopin, Editorial Atlas Contact, Amsterdam.
• Jan Brokken (2018) Why Eleven Antilleans Knelt before Chopin’s Heart: The Music of the Netherlands Antilles, tradusi na ingles pa Scott Rollins, University Press of Mississippi.

Link eksterno

• Musica Clasico: Mazurka, di tres video di e seri Músika di Aruba riba Youtube (5 di yüli 2020)
• Mazurka "Eliza" di Jan Gerard Palm interpreta pa Trio Nos Otrobanda, video Youtube (3 di yanüari 2023)

Fuente, nota i/òf referensia

Kategoria:Músika Kategoria:Islanan ABC

--- Mazurka, originalmente di Polonia, ta un género di baile i músika tradishonal den kompas tripel ku un aksento típiko riba e di dos òf di tres konteo di un bara. Na e islanan ABC, partikularmente Kòrsou, el a keda un baile kultural importante, ku ainda ta wòrdu baila regularmente.

Mazurek, originalmente di Polonia, ta un género di baile i músika tradishonal den kompas tripel. Na islanan ABC, partikularmente Kòrsou, el a desaroyá un estilo lokal i ta keda un baile kultural importante asta awe dia.

Historia

E mazurka a originá na Polonia, evolushonando komo un fushon estilístiko di tres baile tradishonal: e mazur, e kujawiak, i e oberek. El a bira popular den salonnan oropeo durante siglo 19, partikularmente pa medio di e komposishonnan di Frédéric Chopin (1810-1849). Na polako, mazur komunmente ta referí na e baile folklóriko, mientras ku mazurek por indiká sea e baile rural òf su forma musikal; den literatura e dos términonan tin biaha ta wòrdu usá interkambiablemente.

Den siglo 19 i kuminsamentu di siglo 20, mazurka a bira popular na e islanan ABC i tabata wòrdu interpretá na enkuentro sosial, evento festivo i selebrashonnan lokal, spesifikamente na momentu ku e selebrashon yega su punto kulminante.

E promé komposishonnan di mazurka antiano a aparesé alrededor di e di dos mitar di siglo 19. Na Kórsou, kompositornan prominente di mazurka tabata Jan Gerard Palm (1831–1906), Rudolf Palm (1880–1950), i Jacobo Palm (1887–1982), kendenan a yuda kodifiká e tradishonnan musikal i di baile riba e isla. Rufo Wever (1917-1977) di Aruba tabata kompositor di e mazurka moderno, den kual e aksento ta kai riba e di dos konteo en bes di e di tres, manera den e mazurka original. Mas resientemente ta inklui e komposishonnan di Wim Statius Muller (1930-2019), tambe yamá e Chopin antiano, i Randal Corsen.

Na 2006 e eskritor hulandes Jan Brokken a saka e buki Waarom elf Antillianen knielden voor het hart van Chopin, den kual e ta deskribí e raisnan di músika antiano i e influensia ehersé pa Oropa, partikularmente den e kaso di mazurka. Na 2008, despues di e tradukshon di e buki na polako, e outor akompaña pa pianista i kompositornan antiano Wim Statius Muller, Johnny Kleinmoedig, Livio Hermans i Randal Corsen a biaha pa Polonia, unda a duna charla i presentashonnan di e mazurka antiano inspirá riba e komposishonnan di Chopin.

Ounke su popularidat a baha ku tempu, e mazurka keda ainda un parte di herensia kultural di Kòrsou i Aruba. Na okashonnan folklóriko i presentashon di grupo di baile tradishonal, e mazurka ta sigui wòrdu representá komo símbolo di un lazo entre kultura oropeo i karibeño. Pa hopi hóben i turista, e mazurka ta bira un eksperensia edukativo ku ta mustra kon un tradishon di Polonia a adapta i florecé den Karibe Hulandes.

Músika i baile

E mazurka antiano i e mazurka oropeo (Polonia) ta komparti algun karakterístikanan musikal, pero tambe tin diferensianan klá den estilo i ritmo.

Musikalmente, e mazurka antiano ta inkluí aksentonan harmóniko skèrpi, ornamentashon kromátiko i rubato rítmiko deliberá, similar na e karakterístikanan ekspresivo ku ta haña den mazurka oropeo, partikularmente di Chopin. Sinembargo, e estilo lokal a divergí for di e modelonan oropeo den tempo, fraseo i interpretashon di baile, kreando un ekspreshon lokal úniko di e tradishon di mazurka.

Den e baile ta distinguí diferente sekuensia di moveshon, inkluso ku pasonan kompliká ku ta eksigí ritmo i koordinashon presis. E mazurka di dos moveshon ta bibu i ta mas komun ku músika di ka'i òrgel. E mazurka di tres moveshon ta mas solèm, agradabel pa skucha, i por lo general ta wòrdu usá komo baile di salon. E mazurka di kuater moveshon tin un sekshon falsu den e di tres moveshon, ku ta wòrdu baila normalmente na tempu di wals. E sekuensianan di e kuater moveshon ta konta ku pasonan kompliká ku ta eksigí ritmo i koordinashon presis.

---

Mazurka ta un genero musikal polako basá riba bailenan folklóriko stilisá den tripel tempu, normalmente na un tempu bibu, ku karakter definí prinsipalmente dor di e "mazur" prominente su “aksentonan fuerte insistematikamente poné riba e di dos òf di tres tel”. E mazurka ta un fushon estilisá di tres baile folkloriko polako: e mazur, e kujawiak, i e oberek.

E mazurka, banda di e baile di polka, a bira popular na e salonnan di baile i salonnan di Oropa den siglo 19, partikularmente pa medio di e obranan notabel di Frédéric Chopin. E mazurka (na polako mazur, e mesun palabra ku e mazur) i mazurek (baile rural basá riba e mazur) hopi biaha ta wòrdu konfundí den literatura oksidental komo e mesun forma musikal.

Edgard Palm (un músiko-kompositor ku a pionero den investigashon musikal i awor ta e miembro di mas bieu di e famia Palm, ku a hunga un ròl krusial den e orígen i desaroyo di músika curasoleño for di siglo diesnuebe) ta opservá korektamente2 ku, pa straño ku e por parse, e mazurka no ta kasi mes popular mas den su pais natal, miéntras ku e tabata wòrdu baila regularmente riba Curaso pa hóbennan i hóbennan bieu pa mas ku un siglo. Pa hopi curazoleño di mas edad, e mazurka tabata hasta nan forma di baile faborito.

Nos mazurka, kontrali na e wals, no ta karga e label “Kurasoleño,” tòg e ta diferensiá di e estilo Oropeo. Komo ku e diferensia aki ta un asuntu di estilo, e ta difísil pa definí. Un elemento típiko di Kòrsou ku bo no ta haña niun otro kaminda na Europa ta ku e di tres sekshon di nos mazurka di kuater parti (nos konosé tambe mazurka di dos i tres parti) ta den tempo di wals, e asina yamá “valsante.” E pasonan di baile di nos mazurka tambe ta asina kompleho ku nan ta solamente pa e bailarinnan mas eksperensia i rítmikamente eksakto.

Pa loke ta trata e músika mes, e mesun karakterístikanan ku ta konta pa e mazurka Oropeo ta destaká: un karakter akordeal skèrpi ku un tendensia pa disonansia deliberá ku no mester wòrdu resolvé (esaki ta konta tambe pa e mazurka di Chopin) i e rubato.

E konsepto di rubato (literalmente “hòrta,” for di italiano rubare = hòrta), ku ta esensial pa e ritmo difísil di mazurka di Chopin i tambe pa músika di baile di Kòrsou, tambe ta bisto.

karakterisá pa patronchinan rítmiko kompleho i koreografianan diseñá pa bailarinnan eksperensia. Sierto sekshonnan di e mazurka antiano, hopi biaha den sekuensianan di kuater parti, ta konta ku pasonan kompliká ku ta eksigí ritmo i koordinashon presis.[1]

---

Origen E mazurka a originá na Polonia, evolushonando komo un fushon estilisá di tres baile tradishonal: e mazur, e kujawiak, i e oberek. El a bira popular den salonnan oropeo durante siglo 19, partikularmente pa medio di e komposishonnan di Frédéric Chopin. Na Polonia, mazur komunmente ta referí na e baile folklóriko, mientras ku mazurek por indiká sea e baile rural òf su forma musikal; den literatura e dos términonan tin biaha ta wòrdu usá interkambiablemente.

Historia i desaroyo Den siglo 19 i kuminsamentu di siglo 20, mazurka a bira popular na e islanan ABC i tabata wòrdu interpretá na enkuentronan sosial, eventonan festivo i selebrashonnan lokal. El a desaroyá un estilo lokal distintivo, tin biaha yamá valsante, karakterisá pa patronchinan rítmiko kompleho i koreografianan diseñá pa bailarinnan eksperensia. Sierto sekshonnan di e mazurka antiano, hopi biaha den sekuensianan di kuater parti, ta konta ku pasonan kompliká ku ta eksigí ritmo i koordinashon presis.[1]

Musikalmente, mazurkanan di Kòrsou hopi bia ta inkluí aksentonan harmóniko skèrpi, ornamentashon kromátiko i rubato rítmiko deliberá, similar na e karakterístikanan ekspresivo ku ta haña den mazurkanan Oropeo, partikularmente esnan di Chopin. Sinembargo, e estilo lokal a divergí for di modelonan Oropeo den tempo, fraseo i interpretashon di baile, kreando un ekspreshon “Kurasoleño” úniko di e tradishon di mazurka.

Kompositornan prominente di mazurkas di Curaçao ta inkluí Jan Gerard Palm (1831–1906), Rudolph Palm (1880–1950), i Jacobo Palm (1887–1982), kendenan a yuda kodifiká e tradishonnan musikal i di baile riba e isla.

Karibe Hulandes

Na Curaçao, e mazurka tabata wòrdu baila den siglo 19 i kuminsamentu di siglo 20 den momento ku un selebrashon yega su punto kulminante.

Aunke no ta yam'e mazurka antiano kontrali na e wals, tòg e ta diferensiá di e estilo oropeo.

Mazurka ta pega na e patronchi rítmiko preskribí, ku eksepshon di un sekshon kòrtiku i sin klave, pero ta desviá for di e ehèmpel oropeo a traves di un uso abundante di — hopi bia kromátiko — ornamentashon, ku, pa kasualidat, no ta kita for di e struktura di e motibu ni (danki na nan ehekushon rápido) ta frena e tempu.

Kompositornan bon konosí di mazurkas di Kòrsou ta inkluí Jan Gerard Palm (1831-1906), Rudolph Palm (1880-1950), i Jacobo Palm (1887-1982).

Diferensia i Adaptashon

Aunke e mazurka Kòrsou a deriva di e mazurka polako, e ta diferenti na estilo i ritma. E sekshon di cuatro parti ku tempo di wals i pasonan kompleks ta un elemento tipiko lokal. E interpretación musikál ta inkluí akordeu skèrpi, disonansia deliberá i rubato, simia manera e mazurka di Chopin. Ornamentashon kromátiko i improvisashon den ejecución ta tipiko di nos interpretashon lokal.

Kompositornan Kòrsou

Algun di e kompositornan mas konosí ku a trabou ku mazurka na Kòrsou ta:

Jan Gerard Palm (1831-1906)

Rudolph Palm (1880-1950)

Jacobo Palm (1887-1982)

E tradishon di mazurka a keda viva na Kòrsou, representando un herensia di mezcla europeo y afro-karibe, i ta un elemento important di kultura lokal.

Fuente, nota i/òf referensia

De Antilliaanse mazurka houdt zich, behoudens een kort valsant gedeelte, aan het voorgeschreven ritmische patroon, maar wijkt af van het Europese voorbeeld door een overvloedig gebruik van - vaak chromatische - versierselen, die overigens de motiefopbouw niet aantasten, noch (dank zij hun snelle uitvoering) het tempo terughouden. The Mazurka (Polish: mazurek) is a Polish musical form based on stylised folk dances in triple meter, usually at a lively tempo, with character defined mostly by the prominent mazur's "strong accents unsystematically placed on the second or third beat".[2] The Mazurka, alongside the polka dance, became popular at the ballrooms and salons of Europe in the 19th century, particularly through the notable works by Frédéric Chopin. The mazurka (in Polish mazur, the same word as the mazur) and mazurek (rural dance based on the mazur) are often confused in Western literature as the same musical form.[3]

---

Tumba

(aanvullen)

Historia

Un baile di dos parti den 2/4 di tempu, ku na kuminsamentu di siglo 20 tabata konosí ainda komo un forma musikal simpel den kua poemanan satíriko tabata wòrdu lansa. Sinembargo, su orígen ya ta sentra rònt di e promé presensia di katibu riba Kòrsou. Desde su inisio, tumba a konosé un desaroyo profundo: E grupo “bad boys”, ku a pone chisme na músika (mira tambe @: Tambú), awor a kambia den un komunidat di kompositor, letra, areglista i músiko di kalidat haltu - últimamente asta graduadonan di konservatorionan - ku, pa mustra nan abilidatnan, ta partisipá den e festival anual, entre otro.

Een tweedelige dans in tweekwartsmaat, die in het begin van de 20ste eeuw nog als een eenvoudige muzikale vorm waarin hekeldichten werden gegoten door het leven ging. Haar ontstaan wordt echter reeds rondom de allereerste aanwezigheid van slaven op Curaçao gecentreerd. Sinds haar ontstaan heeft de tumba een diepgaande ontwikkeling doorgemaakt: De "kwajongens" groep, die roddel op muziek zette (zie ook @: Tambú), is thans veranderd in een gemeenschap hoogwaardige komponisten, tekstschrijvers, arrangeurs en musici - de laatste tijd zelfs van aan conservatoria afgestudeerden - die ter stalling van hun kunsten onder andere jaarlijks aan de tumbafestival deelnemen.

De oorspronkelijke tumba bestond uit twee delen van acht maten. De naam tumba is afkomstig uit de Bantu-cultuur (Kongo), waardoor het te verklaren is dat de tumba als dans- / muziekvorm ook voorkomt in Cuba en de Dominicaanse Republiek. Deze oorspronkelijke tumba, muzik di zumbi genaamd; in werkelijkheid muzik di sòmbi (= slaaf), was in eerste instantie een muzieksoort die in hoofdzaak met de benta werd voortgebracht. In het begin waren er daar twee varianten: De stijl van Johannes van Uyten in Banda'riba, het oostelijk deel van het eiland en die van Tom Plantein in Banda'bou, het westelijk deel. Zijn tumbastijl werd heel toepasselijk tumba di Westpunt genoemd. Tom Plantein schijnt ook als eerste de fluit in de oorspronkelijke tumba te hebben ingebracht.

Tegen het einde van de 19de eeuw is de tumba heel ver van zijn eenvoudige oorsprong als muzik di sòmbi ontwikkeld en wordt er ook gebruik gemaakt van instrumenten als kuarta (4-snarig gitaar), de normale gitaar, wiri, tambú grandi en zelfs van de viool en de piano. Met de komst van de viool en de piano in de tumba is ook de West-Europese invloed op de produktie van dit muzieksoort een feit. Met deze invloed komt er ook een verandering in de wijze waarop de tumba geannoteerd wordt: De Europese school noteert de maat en schrijft noten; de Afrikaanse school anoteert het tempo. De eerste overgang in de tumba is de overbrenging van de door de benta gedomineerde muzik di sòmbi naar een tumba waar tokkelinstrumenten (gitaar) de boventoon gaan voeren. Dit betekent echter niet, dat de tumba dan geheel van zijn Afrikaanse oorsprong ontdaan wordt. De ontwikkeling die de tumba hierbij volgt schijnt zich voorheen ook in het Zwarte Continent zelf op ongeveer gelijke wijze te hebben voltrokken, althans voor wat betreft de tokkelinstrumenten. De Afrikaanse cultuur kent namelijk een overvloed aan tokkelinstrumenten, waar de Curaçaosche musici simpelweg niet van op de hoogte zijn.

Reeds in het begin van de 19e eeuw gaat de piano een steeds belangrijker rol spelen in de vertolking van de tumba. Met zijn 88 toetsen heeft de piano het in zich om alle instrumenten die de tumba ooit gebruikte te emuleren. Mogelijk maakt de benaming tumba di salòn of tumba pa orkesta reeds dan zijn entree in het lexicon van deze muziek. Want, de Curaçaosche muzikale virtuoos Jan Gerard “Gerry” Palm (1831-1906) schijnt de eerste te zijn, die de vertaling van de tumba gespeeld voornamelijk op basis van tokkelinstrumenten naar de piano te hebben vertaald. Doktoor Palm houdt zich namelijk ook bezig met het komponeren van klassieke of klassiek georiënteerde muziek. Hij is echter zeker niet te beroerd om de tumba, de ex-muzik di zumbi, in zijn belevingswereld toe te laten maar trekt haar wel naar de bijna eenzame hoogte waarop de muzikale genie zich ophoudt. Noblesse oblige! Behalve meer kennis op een nieuw gebied, levert de bemoeienis met de tumba hem geen windeieren op: Toen hij eenmaal zeer bedreven was in het komponeren van de mooiste of scherpste tumba's werd Doktoor Palm met grote regelmaat benaderd door sollicitanten die hem steeds opnieuw de vraag stelden: "Shon Jerry por komponé un tumba pa mi....", waarna steeds opnieuw het lucratief getinte antwoord volgde: "Bai bo bin ku tré (s) yotín". Die tré yotín van die tijd was misschien wel vijftig hedendaagse guldens of zo waard.

In het begin van de 20ste eeuw maakte de tumba ook nog de verbinding met de film. De stomme (geluidloze) films van die tijd, op Curaçao met pelikula di Charlie Chaplin aangeduid, vanwege de populariteit van de producties met die personage in de hoofdrol, werden namelijk met een piano-tumba orkest wat aangekleed.

In dezelfde tijd ongeveer ondergaat de tumba een andere dramatische ontwikkeling. De piano had zich namelijk als de meest belangrijke instrument in de tumbamuziek ontwikkeld. Een feest was dan ook alleen een feest, als er op piano-tumbamuziek gedanst kon worden. Dat kon meestal alleen in de duurdere gelegenheden; het gewone volk moest het met de andere tumba stellen. De Engels Vicks familie bracht hier verandering in met de uitvinding van het draai-orgel mechanisme: Een cylinder-achtige instrument waar de klanken van de piano mee voortgebracht konden worden. Op zich was het best een duur apparaat; de prijs van een gemiddelde auto waard. Maar omdat het hele instrument wel veel kleiner en dus makkelijker verplaatsbaar en ook goedkoper was dan een echte piano, verschafte de draaiorgel de mogelijkheid om veel meer (dans) gelegenheden na te lopen, waardoor hij ook in de minder gegoede buurten ingezet kon worden. Opeens was het wel mogelijk voor de gemiddelde burger om op "piano" muziek feesten na te lopen en de draaiorgel werd snel erg populair. Op Curaçao waren het de heren Horacio Sprock, Dodo Palm en Henriquez, die als eerste de ka'i oru (draaiorgel) op het eiland introduceerden. Bekend uit deze tijd is de roddel die rondging over de reactie van de Nederlandse parlementatriër Van Kol, die bij het bezoeken van een tumba-feest geëxclameerde schijnt te hebben, dat de "mensen trekken zo aan elkaar". Daarmee het speciale genot dat de Curaçaoenaar uit het dansen van zijn geliefde tumba (en muziek in het algemeen) trekt, aangevende.

Een belangrijke hindernis voor de ka'i oru vormde in die tijd wel de politieverordening, dat de machine niet per kar vervoerd mocht worden. Voor de goede gang van zaken en de côntrôle moest het wel 80 kilo wegende aparaat naar de bestemming worden gedragen.

In de 1960er jaren maakte de tumba nieuwe ontwikkelingen door. Carlos Sillie maakte de binding met de klassieke dans (ballet), Harry Moen en zijn zanggroep Serenada beëxperimenteerden de tumba op zanggebied met acapella interpretaties op verschillende toonhoogten en auteurs als Ellis Juliana en Piërre Lauffer hiefen het tumba tekstschrijven op poëtische hoogten. In de 1980er jaren bracht allereerst Richard Hooi het fenomeen van de op de tumba gegrondveste poësía rítmiko, gevolgd in de eerste jaren van deze 21ste eeuw door Tio Harry met zijn interpretaties van deze tumba-ritmische poëzie en de experimenten van de nieuwste generatie met de rap-tumba. Op muzikaal gebied zorgden allereerst de Salsbach Jazz Trio en vervolgens aan de conservatorium (af)gestudeerde muzikanten als Cedric Dandaré, Erwin Prudencia en Randall Corsen voor de binding van tumba met jazz, terwijl Izaline Callister met haar prachtige, karaktervolle en inspirerende zang, de tumba wereldwijd openbaart.

De tumba is een poly-ritmische muzieksoort, waarin elke instrument haar eigen ritme aanhoudt, samengebonden door een instrument, die de melodie voortbrengt. De meest merkwaardige verandering die de Curaçaosche tumba sinds de 1970er jaren heeft ondergaan is de zogenaamde tumba di karnaval, die veel overeenkomst vertoont met de tumba pregoná. In haar ruim dertigjarig bestaan, heeft de tumba di karnaval haar eigen vooraanstaande vertolkers voortgebracht: Tata di tumba (Lett.: tumba’s vader) Anselmus “Boy” Dap, die het festival liefst tien keer op zijn naam wist te schrijven, Elia Isenia, de eerste Reina di (koningin van) Tumba en Farley Lourens, die de titel Rey (koning) drie keer achter elkaar wist te winnen. De tumba di karnaval, is in feite nagenoeg de enige tumbavariant die anno 2008 nog wordt herkend; de jonge Curaçaoenaar slaat er buiten de karnavalsperiode bijna geen acht op; men prefereert de zogenaamde ritmo kombina. De nieuwste generatie moet dus kennelijk dieper in deze speciale muziek van zijn eigen (ei)land worden ingewijd. De tumbavariant van de cinquillo in de begeleidingsfiguur is uniek.

---

Tipico Santa Rosa

De versiering op en om de rotonde van Santa Rosa is een eerbetoon aan muzikant Nemenci ‘Chi’ Domitilia. De bekende mandolinespeler maakte deel uit van de muziekgroep Tipiko Santa Rosa. Bewoners zetten hem en zijn bijdrage aan de Curaçaose cultuur in het zonnetje door de rotonde aan hem op te dragen.

---

Moron Combo
Imagen desea: Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou/Boneiru
Informashon básiko
Aña aktivo	1956 - 1969

Moron Combo tabata un banda musikal di Kòrsou, fundá na 1956 pa Norman Moron. E kombo akí a konosé diferente konstelashon. Entre otro Donny Moron

Di robes pa drechi: Norman Moron (piano/direkshon), René Samson (kantante), Bobby Allee (tròmpèt), Sixto (Laco) Felida (saksofon), Robby Moron (kantante/raspu), Bert van Putten (tròmbon), Wilfrido Mongen (konga), George Neman (timbal/kantante)

Partikularidat: Nan tabata toka mas tantu na hotèlnan lokal i tambe na Telecuraçao i fiestanan privá. E banda a keda eksistí te den añanan 60.

Na 1965 el a presenta pa prome biaha na Aruba.

Literatura

• Manifestashon Kultural, dia 5,6 i 7 di desember 1991 na Curacao Festival Center

Fuente, nota i/òf referensia

---

 E artíkulo aki ta skirbí na ortografia di papiamentu. Lo ta apresiá si por mantené e artíkulo aki na estilo di papiamentu.

Pedro Hermanus (Hermanito) Narvaez (☆ 10 di mei 1949 na Kòrsou) ta un DJ, presentadó, maestro di seremonia, animadó, empresario, lokutor i personahe di radio y televishon di Kòrsou. El a okupá un rol signifikante den radiodifusion i mundo farandulero di Kòrsou.

Bida i karera

Hermanito Narvaez a nase na Kòrsou komo yu mas chikitu di e famia di seis yu di Luz Maria Villanueva i Santos Manuel Narvaez, ambos prosedente di Venezuela. Su tata a bin traha komo marinero pa Shell na Kòrsou. E tabatin seis ruman. Foi chikitu e tabata masha keto. El a bai skol básiko na St. Jozefschool, Canisius College i Schweitzercollege i a sigui pa HBS na Radulphus College, sin kaba esaki. Despues el a drenta den radio i deporte, i tabata hunga vòlibòl.

Den añanan 1960 e tabata enbolbí ku e programa radial pa hubentut di hitnan internashonal na Curom. Despues di tempu el a bira presentadó, kambiando e nòmber di e programa den PSH (Post Scriptum Hermanito), unda e tabata presenta e Top40.

E conocido disc jockey Hermanito Narvaez - hopi gusta serca tienernan Antiyano, parcialmente pa motibo di su programa PSH - a casa cu srta. Linda Koek Hermanito, kende ta traha pa e radio emisora ​​Curom, a kontribuí na Amigoe su sekshonnan tiner vários biaha den pasado.Hermanito Narvaez a bira un DJ konosí bou di hóbennan antiano, parsialmente pa medio di su programa PSH pa e radio emisora ​​Curom. Den pasado el a kontribuí na e sekshonnan di tiner di Amigoe vários biaha den pasado. Later het programa HErmanito i su estilo riba djadumingu atardi. Su ruman Danier Narvaez tambe tabata traha na Curom. E ku su ruman Daniel tabata kompila e hitpereet pa publikashon den Amigoe.

Di añanan 60 pa 80 Hermanito tabata na RADIO CUROM ( ku P.S.H. , Top 40 , Top 100 , Ambiente na Beach , Soul to Soul ,Festivalnan , Sertamennan , Karnaval ets ) .Di añanan 80 te final di dekada 90 na TeleCuraçao ( ku e.o. Karnaval , di Skina pa Skina , Tesoro di Kòrsou , Miss Kòrsou , Pagina Sosial , Miss Universe , Regatta Boneiru , Zomer Karnaval , Calle 8 , Kòrsou dòrná na lus , Academy Awards , Siman di Kultura , Seú ets). Di 2001 te 2020 riba TDS Kanal 80 (tur sorto di aktividat tantu lokal komo internashonal ) !!!I awor un etapa i eksperimentu nobo :You Tube ku e channel “ kanal80 total “ ( e idea tá pa kambia e nòmber den futuro ) !Según dianan pasa , Hermanito lo pone más i más di su produkshonnan di pasado , riba You Tube !

Un persona cu tambe a haci hopi pa nos carnaval ta “Hermanito” Narvaez cu merece e titulo di “Mister Karnaval”. Su aporte den e area aki a consisti di reportahenan di TV y radio, numeroso entrevista cu varios miembro di prensa di nos sociedad cu ta (in)directamente relaciona cu e carnaval y programanan cortico (diario) unda publico a keda informa di e evento di carnaval dia. Curacao.

Hermanito bracht een heleboel innovaties, zowel op de radio, als andere activiteiten. Hij begon met de top 10, die later top 40 en zelfs de top 100 van het jaar (in 1968 had je de 1 ste top 100 op de Antillen Hey Jude van de Beatles was no 1); carnavals uitzendingen op de radio; opnames van lokale artiesten; Tumba Festival; Ceremonie Meester op Miss Teenage en Miss Curacao verkiezingen; tiener programma’s op Telecuracao; life uitzendingen van songs festival vanuit Puerto Rico; nieuwe talenten etc. Maar ook begon Hermanito met de eerste Drive In Disco op Curaçao ook onder de naam P.S.H.

Gedurende, vooral de jaren 70, en begin 80 was PSH, het allerbeste, bekendste en populairste op het gebied van D.J. entertainment. https://www.youtube.com/watch?v=2zA3_y_9DBs&ab_channel=ExtraCuracao

1991:presentator Tumbafestival voor Telecuracao en eindejaarsprogramma sperando tiru na 1990

• tienerdans marathon

Link eksterno

• Harry Zimmerman - E Merese, Youtube.com J.I. Alves (1990)
• Harry Zimmerman, Discogs
• Festival di Tumba - Facebook
• Festival di Tumba - Instagram

Fuente, nota i/òf referensia

Category:Kòrsou Category:Musiko

---

 E artíkulo aki ta skirbí na ortografia di papiamentu. Lo ta apresiá si por mantené e artíkulo aki na estilo di papiamentu.

Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou
Imagen desea: Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou/Boneiru

Macario (Makai) Prudencia (☆ 1934 na Kòrsou - † 24 di mart 2015) ta un músiko, kompositor i dosente di musika yu di hulandes-boneriano. El a krea salsa antiano, un género di músika ku a pone e fundeshi pa e ascenso di e popular ‘ritmo kombiná’ di e isla di awendia.

Biografia

Makai begon zijn muzikale carrière op 15-jarige leeftijd bij ‘Estrellas Nacional’. Hij was tot de jaren 80 actief als congaspeler in diverse groepen. Zijn eerste hit ‘Raspa Bill’ dateert uit 1960. In 1969 scoorde hij een hit met ‘Super Jolly.’ In de jaren ‘70 was Makai erg populair met hits als ‘Bròs Bròs’, een nummer waarmee hij een Gouden Plaat won. De zanger/componist woonde ook geruime tijd in Nederland waar hij onder andere met ‘Dim Dam’, ‘San Dom’, Mi Televishon’, en ‘Wasmashin’ grote hits scoorde. Dit laatste nummer werd in de vertolking van de Surinaamse groep Trafassi een grote hit. Prudencia werd meerdere keren door de Asosiashon di Músiko di Kòrsou (Amak) gehuldigd, onder andere in 1981 en 1987. Vorig jaar nog organiseerde Amak een muzikale hulde aan de zanger die toen in het Betesda verbleef.

El a fayesé dia 24 di mart 2015 na edat di 81 aña.

---

El a krea i ta e embahador internashonal di e ‘Salsa Antiano’. E género di músika aki a pone e fundeshi pa e ascenso di e popular ‘Ritmo Kombiná’ di e isla di awendia. El a wòrdu lantá pa un famia hopi musikal; su ruman hòmber, su primunan i su welo tabata toka instrumento musikal i su mama tabata gusta baila.

Na edat di dies sinku aña, el a kuminsá toka e conga i a presentá ku vários grupo di músika riba e isla. Banda di e conga, su ruman homber Emilio tambe a siñ’e con pa toca guitara. Eventualmente el a evaluá su talento pa komponé i kanta kompletamente, su bos di kanto riku i kargá ku personalidat, asina el a disidí di desaroyá su mes karera musikal.

Rònt di aña 1970, el a funda su mes grupo di músika yamá ‘Tipiko Prudencia’. E grupo tabata konsistí di su ruman hòmber Emilo (baho), Emilio su dos yu hòmbernan Axel (guitara kuatro) i Erwin (mandolina), su yu muhénan (kantantenan di reserva) i e mes komo kantante prinsipal. Poko despues di a forma e grupo aki el a sigui pa forma un banda mas grandi ainda ku yama ‘Continental Combo’ ku tabata presentá tur wikènt na e klup di anochi El Nido. Nan tabata un éksito grandi riba e isla. Bo no por a haña un persona ku no a disfrutá di nan éksitonan, entre nan ‘Bròs Bròs’ i ‘Kadushi’.

Na 1975, el a risibí un plachi di oro di e tienda di joyas mundialmente konosí Spritzer & Fuhrman pa su klásiko sumamente popular i iresistibelmente optimista ‘Den Bo Bèshi’. El a interpretá e kansion aki ku un otro banda ku yama ‘Macay i Su Salsa Antiano’ ku tabata dirigí pa su primu ku a bin bèk for di Hulanda despues di a studia na un konservatorio den e stat di Utrecht.

Na 1979 Prudencia a muda pa Hulanda, kaminda el a keda 14 aña i kaminda el a duna vários presentashon elogiá i a komponé hopi éksito manera ‘Dim Dam’, ‘Mi Televishon’ i ‘Wasmashin’. E ultimo a bira un hit mas grandi ainda na Hulanda despues cu el a wordo cover pa e banda Surinam Trafassi. Durante su añanan den eksterior el a wòrdu nominá tambe komo ‘E Mihó Kantante Antiyano Na Hulanda’ na 1988.

Na 1993 el a muda bèk pa Curaçao kaminda el a sigui traha músika, lansando vários álbum ku bandanan lokal manera GIO Fuertisimo i ERA Outentiko ademas di kolaborashonnan ku e bahista Eric Calmes.

Na 2014 el a wòrdu onrá ku un gran konsierto di homenahe na Brion Square, durante kua artistanan lokal a interpretá e hopi éksitonan lansa pa e leyenda kurasonano aki ku a duna un kontribushon inmensurabel na e esena musikal di e isla durante su karera largu.

Link eksterno

• Harry Zimmerman - E Merese, Youtube.com J.I. Alves (1990)
• Harry Zimmerman, Discogs
• Festival di Tumba - Facebook
• Festival di Tumba - Instagram

Fuente, nota i/òf referensia

Category:Kòrsou Category:Kantante

---

 E artíkulo aki ta skirbí na ortografia di papiamentu. Lo ta apresiá si por mantené e artíkulo aki na estilo di papiamentu.

Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou
Imagen desea: Caribiana/Sandbox/Musika - Kòrsou/Boneiru

Dionisio F. (Doy) Salsbach (☆ 1938 na Boneiru) ta un musiko, kompositor i dosente di musika hulandes-boneriano.

Bida

Doy Salsbach a nase den e bario Nort di Saliña, yu di Hilario (Lachi) i Andrea Salsbach-Martijn. E tabatin tres ruman. Su dos ruman homber tambe tabata musiko: Angel tabata forma parti di Salsbach Jazz Trio i Roberto (Papachi) di Tipiko Boneriano.

Salsbach ta muda pa Aruba unda e ta kuminsa su karera musikal ku Trio Los Aventureros.

Tur tres ruman ta músiko. Angel pa hopi aña tabata forma parti di Salsbach Jazz Trio. Doy a bai biba na Hulanda na 1964. Den e pais ei el a hasi nòmber den farándula ku Trio Los Aventureros i Trio Los Alegres. Ketu bai e ta dunando lès di muzik.

E BENEHIBNU. Djaweps 7 aprel 2022 Doy Salsbach a bishita Ной Kultural KRALENDIJK — E konosido artista musikant boneriano Doy Salsbach siman pasá a bishitá Hòfi Kultural di Plataforma Kul- tural. Salsbach, kende taba- ta na Boneiru resientemente pa motibunan familiar, a probechá pa fortalesé kontaktonan ku e tabatin kaba ku Fundashon Históriko к Boneriano (FuHi- KuBo). Doy Salsbach a nase den e bario Nort di Saliña, yu di Hilario (Lachi) i Andrea Salsbach-Martijn. Tur e tres yu hómbernan di e per- sonanan aki a bira konosí i famá riba tereno musikal: Angel (Salsbach Jazz Trio), Doy (Trio Los Alegres) i Papachi Salsbach (Típiko Boneriano). Doy Salsbach (83) desde 1964 ta establesé na Hulanda, na unda semper el forma un karera profeshonal den farándula, aktuando ku su grupo musikal asta den shownan na televishon hulandes.

• speelde op Aruba in Trio Los Aventureros (1957-1964): Doy Salsbach, Stanley Albertus (dfm) y Martines Dania (dfm). Corto historia di Trio Los Aventureros cu a keda funda na 1958. Na 1959 den un concurso pa trio den teatro Aurora na Santa Cruz e ta sali campeon di Aruba. E trio a presenta den diferente show di television manera e Show di Padu del Caribe y e Show di Rufo Wever. Corto tempo despues di nan fundacion nan a ser contrata pa entretene nos turistanan den hotel. No a dura hopi cu nan a crusa frontera bay Venezuela, Puerto Rico y Europa unda a traha den programa di diferente artista internashonal manera Liberace, Harry Belafonte, Claude François y Udo Jurgens.. Un di nan cancionnan mas conoci ta “Te aworo” composita conhuntamente cu Wim Statius Muller y Hubert Booi y tabata e tema musical p’e pelicula cu ta carga e mesun titulo. De trio kwam in 1964 een toernee door Europa naar Nederland en slaagde in Europa reeds enige bekendheid te krijgen. Doy speelde met het trio Los Aventuros in de film Te Amoro, waarna hij in Nederland bleef hangen. Na Europa e trio ta graba su prome LP.

E conocldo trio Arubano. Los Aventureros, kende basta tempo pasa a sali for di Aruba pa bai Eur(ï)a, segun noticia cu a worde ricibi for di Hulanda, na e momento ta haciendo un gira door di e continente Europeo. E trio lo actua na Belgica, Hulanda, Alemania y Francia. Manera ta conoci Los Aventureros, kendenan a toca anjanan largo den Aniba Carlb- bean Hotel, Puerto Rico, y Ve¬ nezuela, ta consisti di D.F.Salz- bach, M. Dania y S. Albertus

• richtte in 1967 op in Nederland de Trio Los Alegres die Zuid amerikaanse muziek speelt, eerst samen met Silvia v.d. Molen en later zijn vrouw Jeannette Berlauwt en Hans Wieringa. In 1975 stond de trio hoog op de Nederlandse hitlijsten met "Coconut Woman".

1977: het trio "Los alegres" bekend van de Nederlandse TV en de Andre van Duin-show. De leider van het trio is Doy Salsbach, Bonaireaan van geboorte die reeds jaren in Nederland woont.

• in 1991 richtte hij op Orquesta Colegio Latino, fundado i direktor di Orquesta Colegio Latino

Doy Salsbach kreeg destijds op Aruba bekendheid met het trio Los Aventureros, hij werkte voor film, tv en nachtclubs op de Antillen, Puerto Rico en Venezuela.

In verband met de premiere van de film "Te Aworo" waarbij Doy de tekst schreef voor de titelsong, kwam het trio in 1964 naar Nederland. Om de naam van dit trio te bevestigen bleef Doy als „Avonturier" in Nederland en formeerde eind 1966 Los Alegres.Doy Salsbach stelde dat na het opheffen van trio Los Aventureros de showbusiness door moest gaan en dat hij zich erg gelukkig voelt met Los Alegres,

Trio Los Alegres was een Nederlands latintrio afkomstig uit Den Haag. De groep debuteert in 1968 met de single “Maria Christina” en bestaat dan uit zangeres Sylvia van der Molen en gitaristen Doy Salsbach en Hans Wierenga. Beginjaren zeventig horen we weinig van de groep, maar in 1975 zijn ze terug. De single “Coconut woman” wordt in samenwerking met Sweet Okay Supersister gemaakt. Zangeres Sylvia van der Molen is vervangen door de uit Rhenen afkomstige Jeanette Berlauwt.De single Yes I Do Like Your Bermuda kwam bij ons niet verder dan de Tipparade. In Nederland bereikte het nummer de éénentwintigste plaats in de Top 40. Na 15 jaar, besloot de groep om er mee te stoppen in 1983(Diverse bronnen en Wikpedia)

De op Bonaire geboren Doy Salsbach, docerend en uitvoerend musicus in Latijns Amerikaanse- en Caribische dansstijlen, zal samen met zijn salsadansorkest Colegio Latino op donderdag 11 juni gelegenheid bieden om onder de titel "Fiesta Tropical" in Latijns Amerikaanse en Caribische sfeer te dansen in Musicon.

De 14-koppige band Colegio Latino toert sinds 1990 door Nederland, België en Duitsland en verzorgt optredens met veel enthousiasme en opzwepende ritmes welke een zonnige en tropische sfeer aan uw feest toevoegt.Speciale vermelding: vier jaren achtereen op het North Sea Jazzfestival, waar het aanwezige publiek de zaal keer op keer veranderde in een danssalon met een swingende, vrolijke menigte.

Doy’ Salsbach uitvoerend musicus en muziekdocent studeerde o.a. aan de Berklee School of Music (Boston U.S.A.) Als vertolker van Caribische muziek en jazz meegewerkt aan producties met o.a. Lou van Rees, Shirley Bassey, Timi Yuro, André van Duin, De Mounties, Joop van den Ende en aan het North Sea Jazzfestival. Plaatopnames gemaakt zijn eigen ensembles Los Aventureros en Los Alegres en o.a. met Super Sister, Sweet dBuster, Harry Sacksioni, Tineke Schouten en André van Duin.

Fuente, nota i/òf referensia

---

Wals antiano, mihó konosí komo wals di Kòrsou, ta un género musikal di Antias Hulandes, ku tin su raiz den e forma klásiko di wals oropeo. E estilo musikal aki a nasé na e isla di Kòrsou den di dos mita di siglo diesnuebe, i ta un produkto di adaptashon lokal di e wals di Viena, mesklá ku elementonan rítmiko i melódiko di e region karibense.

Influencia oropeo i Adaptashon Lokal Kontrali na e tumba i danza ku ta refleha e influensia Afrikano, e wals Antiano ta konektá mas ku e bailenan di orígen Iberiko. E prome walsnan di Kòrsou, ku a aparesé riba e isla rond 1865, tabata basá riba e mesun ritmo seif ku e walsnan Europeanan, pero ku un forma hopi mas simpel. Nan tabata konstruí den dos parti di 2 x 16 medida, i den esaki no tabatin introdukshon ni teksto. Mas o ménos 20 aña despues, e patronan rítmiko a kuminsá kambia, i asina a nase e estilu karakterístiko di e wals Kurasowés.

Poliritmia i Hemiool Un di e karakterístikanan más sobresaliente di e wals Antiano ta su uzo di poliritmia, particularmente e fenómeno musikal yamá hemiool. Esaki ta un desplazamiento di aksent rítmiko ku tuma lugá ora un ritmonan di dos parti ta bini den un metrum di tres parti (3/4). E aksentnan rítmiko ta kambia e manera kon e puls ta sintí, i sugiere un dualismo rítmiko ku ta distingui e wals di Kòrsou di su ehèmpel Europeo. Na bes, e aksent ta kaye riba e promé i dos i mitar tel.

Formanan Melódiko i Estruktura E wals Kurasowés por ta di dos òf tres parti, i generalmente ta konsisti di frasenan di 16 medida. Un wals di dos parti tin 32 medida; un di tres parti, 48. E melodia normalment ta suave, sin teksto, ku armonianan inventivo den e striktura musikal di miniatura. E reto pa komponista ta pa kreá un sekshon musikal ku ta stimulá pa bailá, pero ku tambe tin valor estétiko musikal.

Kompositor notabel

Algun kompositor notabel ku a duna forma na e wals antiano ta:
 Kòrsou

• Jan Gerard Palm
• Jacobo Palm
• Rudolph Palm
• John Palm
• Joseph Sickman Corsen
• Jacobo Conrad
• Genie Palm
• Paul de Lima
• Janchi Boskaljon

 Aruba

• Padu Lampe
• Rufo Wever

Nan obra ta inklui tanto walsnan alegre komo sentimental, i hopi biaha e pieza tabata dediká na persona estimá ò pa ekspresá emoshnan profundo manera duel ò felisidat. Un ehèmpel notabel ta Engelenzang (Canto di Ángel) di Jan Gerard Palm.

Estilo i Importansia Kultural Wals di Kòrsou ta konsiderá un elemento importante den e legado musikal klasiko di e Antias Hulandés. Aunke su forma bini di Europa, e estilo ta un ekspreshon musikal puramente Antiano, adaptá na e gusto i dinamika lokal, i a bira parti integral di e repertorio di musika klasiko lokal.

Referensianan:

Römer, René. Muziek en Dans. Cultureel Mozaiek van de Nederlandse Antillen (1977).

Encyclopedie van de Nederlandse Antillen.

Palm Stichting: http://www.palmstichting.nl/adcur2.pdf

---

Wals antiano, mihó konosí komo Wals di Kòrsou, ta un género di músika di Antias Hulandes, ku segun melodia, forma i ritmo, tin su origen den Oropa. E ta un produkto di e di dos mita di siglo 19.

Kontrali na e tumba i danza ku ta refleha e influensia afrikano den Kariba, e wals antiano ta konekta ku bailenan predominante iberiko.

Alrededor di aña 1865 e promé walsnan di Kòrsou a aparesé ku e mesun ritmo seif ku e walsnan oropeo, pero ku forma hopi mas simpel; nan tabata walsnan di 2 parti ku 2 × 16 medida. Mas o ménos 20 aña despues e patronchinan rítmiko a kuminsá kambia..

Kompositornan konosí di e wals antiano ta entre otro Jan Gerard Palm, Jacobo Palm, Rudolph Palm, Joseph Corsen, Jacobo Conrad, Paul de Lima, Janchi Boskaljon i John Palm di Kòrsou; Padu Lampe i Rufo Wever di Aruba.

Wals, Antillian

Algun di e walsnan di Kòrsou ta mustra un orígen klaramente europeo (Schubert). E prome valsnan antillano rond di 1850 ainda no tabata influensia pa e bailenan iberiko di e kontinente, kontrali na e tumba y e danza, ku si ta refleha e influensia afrikano den e kuenca karibense. Algun aksènt ritmiko ta sugeri e efekto polirítmiko ku ta distinguí e vals antiano for di su ehèmpel oropeo. Bepaalde Curaçaosche walsen vertonen een duidelijke Europese oorsprong (Schubert). De eerste Antilliaanse walsen rond 1850 waren nog niet onder invloed van de Iberische dansen van het vasteland, in tegenstelling tot de tumba en de danza, die de Afrikaanse invloed in het Caribisch bekken reflecteren. Door bepaalde ritmische accenten wordt het polyritmische effect gesuggereerd, dat de Antilliaanse wals van haar Europese voorbeeld onderscheidt.

nOTES

• nl.wiki 9wals,muziek0:De Latijns-Amerikaanse wals is opvallend rijk aan syncopen, zowel in de melodie als de ritmische begeleiding. Het basisritme wordt hier bepaald door de hemiool, een accentverschuiving dat ontstaat wanneer in een driedelig metrum een tweedelig ritme wordt ingebracht. Kenmerk van de Europese wals is de begeleidingsfiguur met een zwaardere eerste tel (puls), meestal een basnoot, gevolgd door twee lichtere tellen (meestal een akkoordje). Bij de Curaçaose en de Venezolaanse wals daarentegen, valt de klemtoon veelal op de eerste en op de twee en een halve tel, waardoor het hemiool ritme ontstaat. Bekende componisten van Curaçaose walsen zijn onder andere Jan Gerard Palm, Jacobo Palm, Rudolph Palm en John Palm.
• De Antilliaanse wals staat beter bekend als ‘Curaçaose wals’. Ze is een produkt van de tweede helft van de 19de eeuw.

Na aña 1865 e promé walsnan di Kòrsou a aparesé ku e mesun ritmo seif ku e walsnan oropeo, pero ku forma hopi mas simpel; nan tabata walsnan di 2 parti ku 2 × 16 medida. Mas o ménos 20 aña despues, un kambio a kuminsá den e patronan ritmiko.[ 3] E komponistanan di vals Genie Palm, Joseph Corsen, Jacobo Conrad, Jacobo Palm, Paul de Lima, Janchi Boskaljon i Rudolf Palm a inspirá otro, ku loke finalmente na 1910 a resultá den dos tipo di vals Kurasowese, esta e vals Kurasowese di dos parti i di tres parti, tur dos sin introdukshon ku un patrón ritmiko separá i un liña melodiko suave sin teksto. Rond 1865 verschenen de eerste Curaçaose walsen met eenzelfde strak ritme als de Europese walsen, echter veel eenvoudiger van vorm; het waren 2-delige walsen met 2 × 16 maten. Ongeveer 20 jaar later begon er een verandering te komen in de ritmische patroontjes. De walscomponisten Genie Palm, Joseph Corsen, Jacobo Conrad, Jacobo Palm, Paul de Lima, Janchi Boskaljon en Rudolf Palm bezielden elkaar, waardoor uiteindelijk rond 1910 twee Curaçaose walstypen ontstonden, nl. de tweedelige en driedelige Curaçaose wals, beide zonder inleiding met een apart ritmisch patroon en een soepele melodische lijn zonder tekst. --

• Antilliaanse wals vindt aansluiting bij de overwegend iberische dansen van het vasteland, in tegenstelling tot de tumba en de danza, die de Afrikaanse invloed in het Caribisch Bekken reflecteren. Er zijn vrolijke 2-delige, en afwisselend sentimentele en opgewekte 3-delige walsen. Door het ritmisch dualisme van zes opeenvolgende achtsten in elke maat, wordt het polyritmische effect gesuggereerd, dat de Antilliaanse wals van haar Europese voorbeeld onderscheidt.(Encyclopedie van de Nederlands Antillen)

El vals antillano conecta con las danzas predominantemente ibéricas del continente, a diferencia de la tumba y la danza, que reflejan la influencia africana en la cuenca del Caribe. Hay valses alegres a 2 voces y valses a 3 voces alternativamente sentimentales y alegres. El dualismo rítmico de seis corcheas consecutivas en cada compás sugiere el efecto polirrítmico que distingue al vals antillano de su ejemplo europeo.

---

• De Curaçaose wals kan worden gekenmerkt door een rijk gebruik aan syncopen, in zowel de

melodie als in de ritmische begeleiding. Het basisritme is afgeleid van de hemiool, dat bijvoorbeeld ontstaat wanneer in een driedelig metrum (3/4) een tweedelig ritme (2/2 of 2/4) wordt ingebracht. De hemiool komt in de Curaçaose wals tot stand door ritmische figuren zoals weergegeven in figuur 1. Let op de accenten in de figuur 1 (aangegeven als >). De onderlinge afstand tussen de accenten blijft gelijk. De Curaçaose wals is doorgaans opgebouwd uit twee of drie delen van elk 16 maten. Zo kent een typische tweedelige wals 32 maten en een driedelige wals 48 maten. Het is de uitdaging voor de componist om binnen dit strakke regiem vaneen miniatuur met een beperkt aantal toegestane maten, een onstuimige, vindingrijke opeenvolging van akkoorden te verzinnen die niet alleen het oor strelen, maar waarmee ook eendanspaar vleugels onder de voeten krijgt. Verschillende van de walsen van Jan Gerard Palm zijn geschreven om een moment van verdriet of juist van geluk in muziek tot uitdrukking te brengen en om personen die hij liefhad te eren. De wals Engelenzang (Canto de los Angeles) is niet alleen

Fuente, nota i/òf referensia

---