Salta pa kontenido

Chines mandarin

Di Wikipedia, e ensiklopedia liber
Chines mandarin
北方话 / 北方話 (Běifānghuà)

官话 / 官話 (Guānhuà)

Chines mandarin
Utilisá na
Lista pais
 China (889,000,000)

 Taiwan (4,320,000)
 Singapur (1,210,000)
 Myanmar (500,000)
 Indonesia (460,000)
 Australia (336,000)
 Hong Kong (94,400)
 Mongolia (35,000)
 Macao (27,100)
 Brunei (13,200)
 Tailandia (5,880)

 Filipinas (500)[1]
Nativo pa 
Lista pais
Usuario Total: 1,090,951,810[2]
L1: 918 mion (2019)
Famia 
lingwístiko
 
Sino-tibetano
  • Sinítico
Státus ofisial
Ofisial na 
Lista pais
Kódigo
ISO 639-3 cmn
Glottolog mand1415
Mapa di distribushon
Imágen riba Wikimedia Commons Wikimedia Commons
[Editá Wikidata] · [Manual]

Mandarin chines òf simplemente Mandarin, (chines simplifiká: 官话; chines tradishonal: 官話; pinyin: Guānhuà; literalmente: “diskurso di funshonarionan”) ta un variante di idioma chines, ku mas ta wòrdu papiá den Repúblika Popular di China i na Taiwan, kaminda e ta sirbi komo idioma di gobièrnu, medio di komunikashon ofisial, i instrumento prinsipal den enseñansa públiko. Na Hong Kong i Macao, dos eks-kolonia oropeo ku un status spesial den China, e idiomanan ofisial primario ta kantones i ingles (Hong Kong) òf portugues (Macao). Mandarín a wòrdu introdusí poko poko na skol, pero kantones ta sigui dominá bida públiko i kultural.

Mandarin ta un di e sinku grupo prinsipal di dialekto of variante lingwístiko di idioma chines. E ta wòrdu papiá pa mas ku 900 mion persona komo idioma materno, loke ta hasié e idioma nativo mas papia na mundu. Esaki ta dun'e un rol krusial den ekonomia, diplomasia i komunidat di diáspora chines.

Mira tambe

[editá | editá fuente]