Juan de Castellanos
| Juan de Castellanos | ||
|---|---|---|
| Informashon básiko | ||
| Nasementu | 9 mart 1522 (juliano) | |
| Fayesimentu | 27 novèmber 1607 | |
| Informashon profeshonal | ||
| Ofishi | saserdote katóliko, poeta, historiadó | |
| Obra | ||
| Lenga literario | spaño | |
| Obra notabel | Elegías de varones ilustres de Indias | |
| Religion | ||
| Religion | Iglesia katóliko | |
| Imágen riba | ||
| [Editá Wikidata] · [Manual] | ||
Juan de Castellanos (☆ 9 di mart 1522 na Alanís, Provinsia di Sevilla - † 27 di novèmber 1607 na Tunja, Reino Nobo di Granada) tabata un eksploradó, militar, kronista i saserdote spaño.[1] Castellanos ta pertenesé na e asina yamá "poetanan di Cubagua", huntu ku Pedro de la Cadena, Lázaro Bejarano, Gonzalo de Zúñiga i e Dekano Rodríguez de Robledo.[2]
Obra importante
[editá | editá fuente]
Prome obra
[editá | editá fuente]Na Cartagena de Indias el a skirbi e promé poemanan ku nos sa di su man: Discurso del capitán Francisco Drake i San Diego de Alcalá, den octavanan real.
Elegías
[editá | editá fuente]Su obra mas destahá ta e poema Elegías de varones ilustres de Indias di 113.609 versos endekasílabos agrupá den oktavanan real (e ta e poema mas amplio den kualke idioma), biografí di e hòmbernan ku mas a destahá den e deskubrimentu, konkista i koloniashon di Hispanoamérika.
Publié na 1589 e ta dividi den kuater parti kompuesto di diferente elegianan ku na su turno ta kontené diferente kantika:
- E promé ta konta e biahenan di Cristóbal Colón, e konkista di Trinidad, Kubagua i Margarita i e eksplorashon di Orinoko. E tabata e úniko parti imprimí den bida di e outor.[3]
- E di dos ta papia di Venezuela, Kabo de la Vela i Santa Marta.
- E di tres ta papia di Cartagena de Indias, Popayán i Antioquia.
- E di kuater ta e historia di Reino di Nueva Granada, tokante e konkista di Bogota, Tunja i pueblonan aledaño.
E buki tin un balor históriko evidente. Si bo mira e banda literario Elegías de varones ilustres de Indias ta un obra hopi desigual. Si nos papia di balor poetiko, e promé parti ta surpasá e otronan visiblemente.[3]
Juan de Castellanos a skirbi e obra promé den prosa i despues a redus'é na verso, e último tarea ku a tuma dies aña, dedikando finalmente su obra na Felipe II di Spaña.
Referensia
|