Izaline Calister
| Izaline Calister | ||
|---|---|---|
| Informashon básiko | ||
| Nòmber kompleto | Izaline Francisca Juanita Calister | |
| Alias | Reina di Jazz Antiano | |
| Nasementu | 9 di mart 1969 | |
| Residensia | ||
| Informashon profeshonal | ||
| Género | jazz, kalipso, afrokaribense | |
| Ofishi | kantante, kompositor | |
| Instrumento | bos | |
| Distinshon | Kabayero den Orden di Oranje-Nassau (2018) | |
| Imagen riba | ||
| Wèpsait ofisial (en) AllMusic-profil (en) Discogs-profil (en) IMDb-profil (en) Last.fm-profil (en) MusicBrainz-profil | ||
| [Editá Wikidata] · [Manual] | ||
Izaline Francisca Juanita Calister (☆ 9 di mart 1969 na Kòrsou) ta un kantante i kompositor di kantika. El a biba na Kòrsou te edat di 18 aña.[1] Awendia e ta biba na Groningen (Hulanda). Su músika ta kontené un meskla di elementonan karibense i djès. E ta kanta na Papiamentu.
Biografia
[editá | editá fuente]Durante di su hubentut, Izaline Calister a kanta den e kornan Perlitas i Grupo Forsa. Na aña 1987 el a muda pa Hulanda pa studia administracion di negoshi y despues a sigui cu su estudio na Claus Conservatorio Prins Claus na Groningen. Durante su estudio e tabata kanta ku vários grupo di jazz.[2]
Na 1995 e tabata kantante di Deco Deco, un banda lokal na Kòrsou. Di e ora ei el a hasi paseo ku varios banda. Na aña 1998 el a funda The Izaline Calister Band. Su promé álbum, Soño di un muhé (2000), tabata hopi popular na Kòrsou. Despues na aña 2001 el a bai ku e título di 'Reina di Tumba', komo e di dos ganadó femenino den historia di e Festival di Tumba di Kòrsou, despues di Elia Isenia. Su tumba tabata titulá: “Much'i Otrobanda”. Despues di nominashon na dos okashon Calister a risibí na 2009 un "Edison" den kategoria músika mundial. Edison ta un premio musikal prestigioso di Hulanda.
Na 2023 el a kolaborá ku e dokumental Tula Lives! ku Thijs Borsten tokante e Ruta Tula.[6] E mesun aña el a lansá su programa di teater Tula & Juliet.[3] Un artíkulo tokante Tula skirbí pa e tabata inkluí den e buki Ons koloniale verleden in vijftig voorwerpen (Nos Pasado Kolonial den Sinkuenta Opheto).[4]
Honor
[editá | editá fuente]Na 2018, riba Dia di Rei, el a wòrdu kondekorá komo "Kabayero" (ridder) den Orden di Oranje-Nassau.
Diskografia
[editá | editá fuente]Album
[editá | editá fuente]- 2000: Soño di un muhé
- 2002: Mariposa
- 2004: Krioyo
- 2006: Kanta Hélele
- 2009: Speransa
- 2011: Di fiesta
- 2012: Kandela
- 2016: Rayo di Lus
- 2020: Ik wil alleen zijn met de zee en Liedje voor jou
- 2021: Bon Dia Goeiemorgen
Link eksterno
[editá | editá fuente]Fuente, nota i/òf referensia
|